21 ) قبل خان جدّ سوّم چنگيز خان است و مغولان جدّ سوّم را الينجيك خوانند .
از او قبايل و شعب بسيار متولّد شده است . ( در موردى وى و اولاد و احفادش - جامع التواريخ ، ج 1 ، ص 188 به بعد ) .
22 ) پاورقى متن : « در اكثر نسخ اكبرنامه بيسوكاى ، و در بعضى جايسوكا نوشته ، و در ظفرنامهء يسوكى ، مىگويد :
پس از شاه برتان يزدان پرست * يسوكى بهادر به شاهى نشست »
در جامع التواريخ ( ص 203 ) و تاريخ مغول شادروان عباس اقبال ( ص 15 ) يسوكا آمده است .
23 ) سوغوچيجن : اين اسم هم در نسخهها مختلف واقع شده امّا بر اين شعر كه در ظفرنامهء يزدى آورده اعتماد نموده شد :
ز سوغوچجن بود پورى نكو * جهانگير و فرمانده و نيكخو
( نقل از پاورقى متن )
24 ) كرايت : « نقل مىكنند كه در قديم الايّام پادشاهى بود و هشت پسر داشته تمامت سپاه چرده ، بدان سبب ايشان را كرايت گفتهاند . بعد از آن به مرور ايّام هر يك از شعب و فرزندان آن پسران اسمى و لقبى مخصوص مىيافتند و يك شعبه را كه پادشاهى در ايشان بود ، تا اين غايت كرايت مطلق مىگويند و باقى پسران بندهء آن برادر شدند كه پادشاه بود ، و ميان ايشان بوده و از ايشان پادشاه نبود . . . و نوعى از مغولاند ، مقام ايشان اونن و كلوران است ، زمين مغولستان ، و آن نواحى به حدود ولايت ختاى نزديك ، و اين كرايت اقوام و قبايل بسيارند ( جامع التواريخ ، ص 78 به بعد ) و شادروان اقبال مسكن ايشان را قسمتهاى شرقى داخلهء صحراى گبى و جنوب درياچهء بايكال تا ديوار چين مىداند ( تاريخ مغول ، ص 7 ) .