تاريخ وفات امير فتح اللّه شيرازى و شاه ابو الفتح گيلانى ( از حكماى عصر اكبر ) كه هر دو ايرانى ، شيعه و عالم بوده و در يك سال فوت كردهاند ، گفته شده است :
امسال دو علّامه ز عالم رفتند * رفتند مؤخّر و مقدّم رفتند
چون هر دو موافقت نمودند به هم * تاريخ بشد كه « هر دو با هم رفتند » - 997
ابو الفيض فيضى قصيدهء غرّايى در مرثيهء وى و حكيم ابو الفتح گيلانى سروده كه در جلد سوم همين اثر ضمن وقايع سال 997 آمده است .
5 ) زين خان كوكه « . . . مادرش پيچه جان انگهء عرش آشيانى است . پدرش خواجه مقصود على هروى ، مردى پاكطينت به صدق و ديانت متّصف ، از ملازمان مريم - مكانى به دوام خدمت در حوالى هودج امتياز داشت و در سفر عراق داخل ملازمان وفاكيش بود . . . سال سى و ششم به منصب چهارهزارى و عطاى نقاره سربلندى يافت و در جشن سرآغاز سال چهل و يكم به منصب پنجهزارى سر برافراخت . زين خان به كبت و راگ شيفته بود . اكثر سازها خود مىنواخت و شعر هم مىگفت ، از اوست :
آرامشم نمىدهد اين چرخ كج خرام * تا رشتهء مراد به سوزن درآورم
در سنهء هزار و دهم هجرى پيمانهء زندگى [ اش ] لبريز گشت . » ( نقل به تلخيص از مآثر الامرا ، ج ، 2 ص 362 به بعد ) . صاحب طبقات اكبرى در مورد ماترك زين خان بعد از مرگش مىنويسد : « . . . و نه كرور مقدار متروكات كه به خط خود نوشته حوالهء فرزندان نموده بود كه به نظر عالى خليفهء الهى گذرانند . و اين داخل خزانهء بزرگ شد و بقيّهء متروكات به فرزند رشيد او مرحمت رفت » ( طبقات اكبرى ، ج 2 ، ص 431 ) .
6 ) شهنشه جهانگير كه مجموع حروف جملهء مذكور بر حسب ابجد برابر است با سال 949 ، يعنى سال ولادت اكبر شاه .
7 ) نقل از پاورقى متن : در تاريخ تيمورى عربى ، تيمور بن ابغاى
8 ) نقل از پاورقى متن : در مطلع السعدين طراغاى ابن توكّل ابن بلگر ، و در حاشيهء