تعليقات
1 ) شاهنواز خان در خصوص ترقّى و صعود مقام خاندان محمّد خان اتگه در دربار اكبر شاه مىنويسد : « عرش آشيانى [ اكبر شاه ] در تسليه و تسكين فرزندان و برادران خان شهيد و تربيت اين طبقه و ارتقاى مدارج اين سلسله توجّهات عظيم فرمود . اتگه خيل جم غفير بودند . از پنجهزارى تا صدى منصبدار ملكى در او بست ، به اينها تنخواه مىشد . هيچ خانواده بدين جمعيت و كثرت در آن وقت نبود . ديگر كوكها هم پادشاه بسيار داشته كه اكثرى به منصب عمدهء پنجهزارى و چهارهزارى رسيده . معلوم نيست كه اينهمه همنسبتان رضاعى در عهد هيچ پادشاهى بوده و هر كدام بدين پايهء بلند متصاعد گشتهاند » . ( مآثر الامرا ، ج 2 ، ص 535 ) وى در سال هفتم الهى مطابق با دوازدهم رمضان سال نهصد و شصت و نه در دولتخانهء پادشاهى به دست ادهم خان پسر ماهم انگه « كه با غرور جوانى و نخوت جاه متهوّر ، بىباك و مجبولفتنه و فساد بود » به قتل رسيد و ماده تاريخ فوت وى در بيت زير بيان شده است :
كاش سالى دگر شهيد شدى * تا شدى سال فوت « خان شهيد » - 970
2 ) ظفرنامهء يزدى تاريخى است به نثر فارسى ، تأليف شرف الدّين على يزدى شاعر و مورّخ ، در سرگذشت امير تيمور . ظاهراً بيشتر آن را از كتاب سلف خود نظام