نيست ؛ حكما ، علما ، صد و ، سادات ، مشايح ، قضاه ، شعرا ، ساير فضلا و موالى و اشراف و اهالى را اهل سعادت خواندند ، زيرا كه اكرام اين سعادتمندان و مصاحبت با اين فرقهء شريفه سبب استسعاد به سعادت ابدى است ؛ و ارباب بيوتات ، اصحاب [ 358 ] حسن صورى ، اهل نغمه و ساز را اهل مراد نام نهادند كه اين مراد جمهور عالميان است .
همچنين به قسمت ايام هفته پرداخته به يكى از اهالى دولت و سعادت و مراد منسوب ساختند ، بر اين موجب كه روز شنبه و پنجشنبه به اهل سعادت تعلّق گرفت : در اين دو روز توجّه عالى با ناظمان مناظم علم و عبادت متعلّق شد . جهت اختصاص اين دو روز به اهل سعادت آنكه شنبه منسوب است به زحل و زحل مربّى مشايخ و خاندانهاى قديم است ، و پنج متعلّق است به مشترى ، و آن كوكب علما و ساير طبقات اشراف است ؛ روز يكشنبه و سهشنبه به اهل دولت و سرانجام مهام پادشاهى و انتظام امور جهانبانى اختصاص گرفت : حكمت در تعيّن اين دو روز آنكه روز يكشنبه به تعلّق به نيّر اعظم دارد كه سلطنت و فرمانروايى از پرتو تربيت اوست ، سهشنبه تعلّق به مرّيخ دارد و مرّيخ مربّى سپاهى است ؛ روز دوشنبه و چهارشنبه را روز مراد گرفتند : در آن دو روز بعضى از ندما و خواص و جمعى ديگر از اهل مراد به عنايات خاص مخصوص مىشدند . نكته در خصوصيت اين دو روز آنكه دوشنبه تعلّق به قمر دارد و چهارشنبه به عطارد ، و هر دو را به امور بيوتات مناسبتى خاص است ، روز جمعه بر طبق نام خويش جامع مراتب مذكوره گشته طبقات انام از فيض عام پادشاهى بهرهور مىگشتند .
از مخترعاتى كه در روزهاى ديوان مخصوص بود يكى آنكه چون سرير خلافت مقرّ سلطنت مىشد و آن حضرت سريرآراى فرماندهى گشته بزم ديوانى مىآراستند ، به آوازهء نقّاره طوايف مردم را آگاهى مىبخشيدند ( 175 ) . و هرگاه از ديوان برمىخاستند توپچيان به صداى بندوق خلايق را آگاه مىگردانيدند . در آن روز كركيراقچيان چند دست خلعت و خزانچيان چند بدرهء نزديك بارگاه مىآوردند تا در بخشش و كامروايى خلق تأخيرى نرود . و چند كس از ملازمان شجاعتپيشه جوشن در برافگنده مسلّح به نزديك بارگاه مىايستادند .
اكبرنامه ( تاريخ گوركانيان هند ) ( فارسي ) — صفحة 525
مساهمون: ابو الفضل مبارك
ص٥٢٥