تقبيح مىكرد - اعتراف مىكند : « و الحق مثنويى است كه در اين سى سال مثل آن به غير از امير خسرو شايد در هند كسى ديگر نگفته باشد » .
د ) هفت كشور : در جواب هفت پيكر ، در احوال هفت اقليم . اين مثنوى سروده نشد .
ه ) اكبرنامه : در جواب اسكندر نامه . اين مثنوى نيز ناتمام ماند .
3 ) مثنوى راجع به گجرات : شيخ فيضى اين مثنوى را در غائلهء گجرات اكبر شاه سروده كه آن هم بنا به قول مولانا شبلى مفقود شده است .
4 ) موارد الكلم : كتابى است در اخلاق ، به زبان عربى كه آن را در 985 ق . نوشته است . شيخ فيضى اين كتاب را به عنوان مشق و تمرين و اينكه زمينه را براى تأليف تفسير غير منقوط خويش فراهم سازد ، نوشت و به بلاد عرب فرستاد و مورد تحسين واقع شد « 1 » .
5 ) سواطع الهام : تفسير مشهور غير منقوط شيخ فيضى است كه در ربيع الثانى 1002 هجرى پس از دو سال و نيم به پايان رسيده است . « 2 » عجب آنكه مخالفان شيخ فيضى در اين مورد هم بر او حمله كرده و اعتراض نمودهاند كه تاكنون كسى تفسيرى بىنقطه ننوشته است و اين بدعتى است كه او گذارده و آن خلاف شرع و شريعت است ! فيضى خود جواب برجستهاى داده ، مىگويد :
« كلمهء لا إله الّا اللّه ، محمّد رسول اللّه ، سراسر غير منقوط است » « 3 » .
عبد القادر بداونى ضمن تقبيح كار شيخ فيضى ، تفسير مزبور را « تفسير مهمل » خوانده و ضمن گزارش شرححال مولانا جمال تله - از علما و مدرّسان لاهور - اشاره به اين دارد كه « تفسير شيخ فيضى را اكثرى
هامش
( 1 ) . غلامعلى آزاد بلگرامى ، مؤلّف خزانهء عامره ، نام اين كتاب را موارد الكلم و درر الحكم آورده است .
( 2 ) . ديباچه در يك هزار بيت نوشته شده و خاتمه در نود و نه فقره است كه هر فقره داراى تاريخها و تقريظهاست .
( 3 ) . شعر العجم ، ج 3 ، ص 54 .