او اصلاح داده و مربوط ساخته » « 1 » و در جايى ديگر « 2 » ضمن شرححال قاضى نور الله شوشترى مىنويسد كه توقيعى بر « تفسير مهمل » شيخ فيضى نوشته است .
درهرحال شيخ فيضى با تأليف اين تفسير قدرت ادبى و اطّلاع كامل خود بر لغت و توانايى زياد بر انشا را نشان داده است . اين تفسير در 1306 ق . در نوالكشور چاپ شده است .
6 ) لطيفهء فيّاضى : مجموعهء نامهها و مراسلات و خطوط فيضى است كه توسط نور الدّين محمّد عبد اللّه بن حكيم عين الملك ، خواهرزاده و شاگرد وى ، در 1035 ق . جمعآورى شده است . « 3 » مولانا شبلى گويد :
« فيضى اول كسى است كه ابتدا به سادهنگارى كرده و در اين طرز رقيبى كه دارد همانا حكيم ابو الفتح است كه رقعاتش به چهارباغ مشهور است . » « 4 » مقصود اصلى شيخ فيضى از نوشتن اين نامهها بيشتر اظهار هنر و انشاپردازى بوده است .
7 ) گلدستهء نظم و نثر : جنگى است مشتمل بر آثار نظم و نثر متقدّمان كه شيخ فيضى آن را براى خود جمعآورى كرده و شيخ ابو الفضل بر آن ديباچهاى افزوده است « 5 » .
8 ) تذكرهء شعرا : اين تأليف را آغاز كرده بود ولى موفق نشد آن را به پايان رساند .
9 ) ليلاوتى : اين كتاب در فن رياضى و هندسه است كه شيخ فيضى آن را از سانسكريت به فارسى ترجمه كرده است . مؤلّف آن بهاسكرااچاريه است .
هامش
( 1 ) . منتخب التواريخ ، ج 3 ، ص 105 .
( 2 ) . منتخب التواريخ ، ج 3 ص 137 .
( 3 ) . تذكرهء شعراى كشمير ، ج 1 ، ص 1196 .
( 4 ) . شعر العجم ج 3 ، ص 54 .
( 5 ) . دربار اكبرى ، ص 374 .