استفاده از نيروى دريايى فرانسه براى سركوبى اعراب مسقط مساعد تشخيص داده بود . ولى گاردان بدونوشت ( و ظاهرا با هم قهر بودند و حرف نمىزدند ) كه از مذاكره خوددارى كند . با اين حال ، پادرى در ماه مه 1722 / رجب 1134 موفق شد كه عهدنامه را به تصويب رساند . ولى چه فايده كه درين هنگام محمود افغان اصفهان را در محاصره گرفته و دولت صفوى را به مخاطره انداخته بود .
پادرى و گاردان در ايام محاصره در اصفهان بودند . گزارشهايى كه ازين بابت به دولت متبوع خود فرستادهاند بسيار جالب توجه است . در ماه ژوئن ( شعبان ) دولت ايران كه براى پرداخت مواجب افراد پادگان شهر دچار مضيقه شده بود از گاردان وام خواست . ولى گاردان نتوانست كارى انجام دهد . زيرا خود او نيز پولى نداشت . همين كه گاردان دريافت كه شاه قصد دارد كه خود را به افغانها تسليم كند ، منشى و مترجم خود ژورف اپىسليميان [ 35 ] را مأمور كرد كه به فرحآباد به اردوى افغانها رود و از محمود خواهش نمايد كه جان و مال اتباع فرانسوى و مبلغان مذهبى را تحت حمايت قرار دهد . محمود ازين كه نمايندگان دول اروپايى او را شاه ايران خواندند بسيار شادمان شد و دستور داد كه فرانسويان به كار خويش ادامه دهند و پرچم فرانسه را برافرازند تا كسى براى آنان ايجاد زحمت نكند .
چون افغانها به ژوزف اپىسليميان دستور داده بودند كه همراه رئيس تشريفات آنها باشد ، وى در مجلس ملاقاتى كه ميان شاه سلطان حسين و محمود افغان فراهم شد حضور داشت و شرحى دقيق درين خصوص نگاشت . گاردان هم بعد به ژوزف پيوست و به اتفاق ساير فرانسويان براى تقديم احترامات و عرض تبريك به نزد محمود افغان رفت .
در مدت محاصرهء اصفهان ، به علت وقفهء كامل امر تجارت ، آنژدوگاردان و برادرش فرانسوا در زمينهء كارهاى تجارى توفيقى نيافتند . ولى براى حفظ جان و مال فرانسويان و مبلغين مذهبى در اصفهان ماندند . در سال 1726 ميلادى گاردان سكته كرد . به طورى كه مدتها قادر به سخن گفتن نبود و ناگزير برادرش فرانسوا كارها را انجام مىداد و افغانها هم او را قبول داشتند . فرانسوا مىخواست كه برادر بيمار خود را به فرانسه ببرد . ولى اشرف از رفتن فرانسوا جلوگيرى كرد .
تا اين كه دولت افغانها به دست طهماسبقلىخان ( نادر ) فروريخت و شاه طهماسب ثانى بار ديگر به اصفهان رسيد . فرانسوا درين هنگام توانست از شاه طهماسب ثانى براى فرانسويان امتيازاتى كسب كند . بدين ترتيب كه طبق
اسناد ومكاتبات سياسى ايران ( از سال 1105 تا 1135 ق ) ( فارسي ) — صفحة 44
مساهمون: عبد الحسين نوائى
ص٤٤