سلطان ابراهيم خان
سلطان مراد چهارم در 16 شوال 1049 درگذشت و چون فرزندى نداشت برادرش سلطان ابراهيم جانشين وى شد . اين پادشاه كه پسر سلطان احمد اول ( متوفى در 1026 ه ) است در 12 شوال 1024 ه / 4 نوامبر 1615 م متولد شده است .
سلطان ابراهيم ، پس از دفع جماعت قزاق و باز پس گرفتن شهر آزوف ، در صدد فتح جزيرهء كرت بر آمد . اين جزيره در آن هنگام يكى از پايگاههاى استوار ونيزيان در مديترانهء شرقى بود . از اين پايگاه ، ونيزيان گاه و بيگاه بر كشتيهاى تركان مىتاختند و زنان و دختران ترك را به اسيرى و اموال و كشتيهاى آنان را به تاراج مىبردند .
تا اين كه شواليههاى مالت يك بار يك كشتى ترك را مورد حمله قرار دادند و زن جوانى را كه با فرزند خردسال خويش در آن كشتى بود به اسارت بردند و پسر وى را به آيين مسيح تربيت كردند و به قصد آن كه وى را روزى وسيله براى مبارزه با سلطان عثمانى قرار دهند وى را پادرى اوتومانو ( پدر عثمان ) نام نهادند . اين اخبار مايهء وحشت دربار ترك شد . ولى ونيزيان از اين امر سخت شادمان شدند و اقدام جسارت آميز همكيشان عيسوى خود را بزرگ داشتند و وقتى كه يكى از شواليههاى مالت وارد كرت شد ، وى را با شكوهى تمام تجليل كردند .
اين عمل مردم جزيرهء كرت و خاصه ارتباط نزديك آنان با شواليههاى مسيحى مالت كه ممكن بود خطر بزرگى براى دولت عثمانى ايجاد كند ، سلطان ابراهيم خان را چنان خشمگين كرد كه به حبس و بند قونسولهاى ونيز و هلند و انگليس دستور داد . تنها وزير اعظم بود كه به عنوان اين كه شواليهها هر چند كيش مسيحى دارند ولى تابع هيچ دولت مسيحى نيستند ، سلطان را از آن خشم فراوان بيرون آورد و قونسولها را از حبس و بند رهايى بخشيد .
اما سلطان از گناه مردم كرت در نگذشت و فرمان داد تا سپاه ترك بدان جزيره