تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اسناد ومكاتبات تاريخى ايرانى ( از تيمور تا شاه اسماعيل ) ( فارسي ) — صفحة 663

مساهمون:

ص٦٦٣

جواب

مكتوب مرغوب بلاغت شعار فصاحت آثار آن مهد عليا ، ادامها اللّه تعالى فى حريم العفة و سرادقات العصمة ، لانتظام الدين و الدنيا ، در اشرف ساعات و ايمن اوقات سعادت وصول يافت و چون متضمن بود بانواع كلمات خيرانديشانه و سخنهاى حكيمانه از ورودش بسى محظوط گشت و هر چه در باب حب البين و مصافات اين جانب با يادگار فرزند كامكار نوشته اعلام كرده بودند و آن را سبب آبادانى و فراغ بال رعايا و فزونى امنيت و موقوف عليه عدالت انگاشته ، بالجمله در جاى خود بود . ان شاء اللّه بعد ازين نظر به اول يكى درصد خواهيم افزود و تا ابد الاباد اين رابطه را فى ما بين مستحكم و غير منقطع تصور نموده ، بعنايت [ اللّه ] دست تطاول آسيب صورى از پيرامونش دور و مهجور مانده ، رشتهء حب حقيقى مشدّد خواهد بود ، درين خصوص اصلا و قطعا دغدغه‌اى نكشيده خاطر همايون را در آسايش تام و راحت خاص و عام كه ودايع اللّه العلام‌اند بيش از قياس عقلى شمرده ، اين شيوهء مرضيه را از محض ديندارى و مسلمانى محقّق دانند كه حكما گفته‌اند الملك و الدين تؤامان و نيز مشهور است كه « لا يرحم اللّه من لا يرحم الناس » . چه از سلطنت غرض امنيت فقرا و فراغ بال ضعفاست و آنچه در زمان پيشينه شده بود و دفع آن را نيز باز آن خيرخواه سبب گشته ، در اصل قصور از مسارعان طرق فتن ، امراء پر آشوب آن انجمن بودند و حكام غزا انجام اين جوانب را هرگز ميل آنچنان شور و غوغا نبوده و نخواهد بود و على الدوام غذاى صمصام اژدر فام ايشان دماى اعداى بىدين اولئك كالانعام « 1 » است و تا بىادبى در آن حدود واقع نشود ، به هيچ
هامش
( 1 ) - سورة الاعراف 178