معطر . مجاهدان معارك قتالش مترصد فرصت
« إِذا جاءَ نَصْرُ اللَّهِ
« 1 »
»
و مبارزان مهالك جدالش مباهى بهجت
« وَ مَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ
« 2 »
»
. نور عيون اولو الابصار از كحل الجواهر هدايت اوست و رونق ارواح در مضيق اشباح از لطف و عنايت او . آتش قهرش بر وجود كفار خاكسار شراره فشان و نيل عطايش هواداران وحدتش را شربت چشان . درياى كرمش را پايانى نه و دائرهء احسانش را كرانى نه . كاسرهء سر جبابرهء عنيد خاك انداز آستانهء مطيعان جناب والاى آن حضرت است و تختگاه سلم و جمشيد چاكرين سراى غلامان سلاطين وحدتسراى آن واهب بىعلت .
فرصت ازوست ، نصرت ازو ، رخت و بخت هم * شاهنشهى و محتشمى ، تاج و تخت هم
« وَ لَهُ الْكِبْرِياءُ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
« 3 »
»
و با آنكه نمونهء اين معذرت كه :
از دست و زبان كه برآيد * كز عهدهء شكرش بدرآيد
مشهور آفاق است و اقامهء اين فرض خطير بجز عذر تقصير نتواند كرد ؛ ناگاه بريد خجسته قدوم منازل فرخ رسوم خطهء روم را طى كنان به اين مرز و بوم در رسيد و مستغرقان نعم الهى را بپيغام فتوح تازه مستوجب شكر بىاندازه گردانيد و صلاى
« لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ
« 4 »
»
به گوش هوش مخلصان در رسانيد و از شكفتگى غنچهء اميد رياض جنان گلشن و از تازگى گلدستهء نويد درون عالميان روشن گشت و طوطى ناطقه از صفاى مرآت ضمير گيتى نماى بدين نمط شهد خاى شد .
أبدر الدجى أم سراج منير * أشمس الضحى ام كتاب بشير
هامش
( 1 ) - سورة النصر 1
( 2 ) - سورة الأنفال 11
( 3 ) - سورة الجاثية 37
( 4 ) - سورة ابراهيم 7