تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اسناد ومكاتبات تاريخى ايرانى ( از تيمور تا شاه اسماعيل ) ( فارسي ) — صفحة 373

مساهمون:

ص٣٧٣
دعوات صالحات محبت آيات سلطنت قرين و سعادت فزون مسكية النسايم و زواهر مدحات وافيات مودت غايات ملكت آيين دولت مقرون وردية الشمايم كه از محض مصادقت و ولاجوئى ملوكانه و فرط مخالصت و يگانگى پادشاهانه سمت صدور يافته ، با هزاران هزار اشتياق و آرزومندى و صد هزاران هزار شوق و نيازمندى متحف و مهدى داشته ، همواره خواهان مصاحبت فرحبخش دلنواز شناسند . نيل آن مطلوب بر وجه مرغوب ميسر باد ،
اللَّهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ
. بعده ، آنچه در باب استعداد و قابليت مولاناى مشار اليه تفصيل يافته بود ، علماء عظام اين ديار ، ادامهم اللّه الى يوم القرار ، بعد از استكشاف احوال و استنطاق مقال او
كلامش را در ناسفته ديدند * برزمش ( ؟ ) گرد نقصان رفته ديدند
چو تابان بدر از اوج فضائل * بدانش يافتندش فرد كامل
فروغش مشتعل تا ملك سرمد * چو نجم مقتبس از نور احمد
و آفرينهاى گوناگون و تحسين‌هاى فزون كرده ، مقبول طبع همگنان افتاد و سپارش خداوند ، خلد ظله السامى ، در حق مومى اليه ، رغبت فزود و از بسيارى شكر گزارى و ثنا خوانى مولاناى مسفور ، فضلاى كرام را در باب مخدومى عالى شأنى اعتقاد دينى و اعتضاد دنيوى يكى درصد گشته ، به جهت ازدياد عمر و دولت و ارتفاع قدر و منزلت انواع دعاء مرتب داشته ، هميشه بذكر جميل مشغول و رطب اللسانند . اميد كه بدرگاه حضرت عزت ، عزت اسماؤه ، قبول و مقبول گردد ، بمنه و يمنه و همگى ما و شما را ازين گونه اجر جزيل و ثواب جميل ، بهرمندى و برومندى نصيب ، بلطفه و كرمه . و چنانچه دلخواه او بود ، برسم عادى اين مرز و بوم و به عادت