نامهء قرايوسف قرهقويونلو به ايلدرم بايزيد پادشاه عثمانى
بايزيد ، در همان سالهاى اول سلطنت ، نواحى آيدين ( بضميمهء قوش آطه سى
( Ephese
را گرفت و امير علاء الدين امير قرمان را كه از اشتغال بايزيد در اروپا استفاده كرده و مىخواست آنقره را بگيرد درهم شكست و پسران او محمد و على را بزندان انداخت و پايتخت او قونيه و ساير شهرهاى سيواس و توقات و قيصريه را تصرف نمود . افراد خاندانهاى مغلوب ، صاحب آيدين و منتشا و صارو خان ، به امير قسطمونى بنام بايزيد كوترم ( بايزيد زمين گير ) پناهنده شدند . بايزيد خان ايشان را مطالبه نمود و چون امير قسطمونى اطاعت نكرد ، بقلمرو او تاخت و بلاد سامسون
Sam son
و جانيق و عثمانجق را از او گرفت و بايزيد كوترم به تيمور پناهنده شد .
در قسمت اروپا نيز پيشرفتهاى بايزيد خان بسيار درخشان بود .
در سربستان وى اوليويرا
Oliviera
دختر شاهزاده خانم ميليتسا و لازار پادشاه مقتول سربستان را بزنى گرفت و سلطنت آنجا را به پسر لازار بنام
Stefan ( Etienne Lazarevitch )
داد و باهالى خود مختارى داخلى بخشيد به شرط آنكه در جنگهاى بالكان معاضد تركها باشند . بايزيد بمحاصرهء شهر فيلادلفيا
Philadelphia
( آلاشهر ) كه پادگان بيزانسى داشت پرداخت و آن شهر را گرفت و ژان هشتم پادشاه بيزانس را مجبور كرد تا اجازهء بناى مسجدى در قسطنطنيه و تشكيل محكمه شرع اسلام دهد براى تركانى كه در استانبول زندگى مىكردند . در 13 ژانويه 1393 ( 12 شعبان 795 ) پسرش سليمان چلبى شهر طرنوى
Trnovo
را گرفت و سال بعد ميرسئا
Mircea
امير والاشى
Valachi
( افلاق ) در جنگ اسير شد و به بروسه اعزام گرديد و بايزيد او را آزاد كرد به شرط اينكه خراجگزار او باشد .
اين فتوحات اروپاى شرقى را متزلزل كرد و در نتيجه سيگيسموند
Sigismond
پادشاه مجارستان از اروپا استمداد نمود . عدهاى از نجباء فرانسه مثل كنت دو
Comte d'Eu
و ژان دووين
Jean de Vienne
فرمانده دريائى و بوسيكو
Boucicault
سردار و سير دوكوسى