قليج ارسلان چون به پيرى رسيد ، مىخواست از جنگ و ستيز كناره گيرد و بقيت عمر را با آرامش بسر برد و متصرفات خويش را بين يازده پسرش تقسيم كرد :
1 - توقات را به ركن الدين سليمانشاه
2 - نيكسار و حوالى آن را به ناصر الدين بركيارق
3 - البستان را به مغيث الدين طغرلشاه
4 - قيصريه را به نور الدين محمود سلطانشاه
5 - سيواس و آقسرا را به قطب الدين ملكشاه
6 - ملاطيه را به معز الدين قيصرشاه
7 - قونيه را به سنجرشاه
8 - نقده را به ارسلانشاه
9 - آماسيه را به نظام الدين ارغونشاه
10 - آنقره را به محى الدين مسعودشاه
11 - اولوبورلو ( بورغلو ) را به غياث الدين كيخسروداد .
و طبق رسم غزها كوچكترين پسر خود . غياث الدين كيخسرو را به وليعهدى برگزيد .
اين برادران هريك در محل فرمانروائى خود به استقلال حكومت مىكردند و حتى بنام خويش سكه مىزدند ولى بعد از مدتى بين برادران اختلاف افتاد و قليج ارسلان از كار خود پشيمان گشت . در اين هنگام فريدريك اول بار بروسا
Frederick I Barbrosa
( فردريك ريشقرمز ) ، كه قصد زيارت بيت المقدس را داشت به قليج ارسلان نوشت كه مىخواهد با اجازهء او از آناطولى گذشته به فلسطين رود . قليج ارسلان بوى پاسخ مساعد داد . فريدريك در سال 1189 م ، از هلسپونت
Hellespont
( داردانل ) عبور كرد و به آسيا آمد و به كشور سلطان داخل شد . اما مقارن همين زمان ، قطب الدين ملكشاه پسر قليج ارسلان كه پادشاه سيواس و آقسرا بود با فرمانرواى ارزنجان متحد شده قونيه را بگرفت و پدرش قليج ارسلان را به زير فرمان خود درآورد . و وزير اختيار الدين حسن را بقتل رسانيد و فريدريك ريشقرمز را كه بر اثر اجازه از قليج ارسلان با اطمينان خاطر از آناطولى مىگذشت مورد حمله قرار داد و گروهى از ايشان را بكشت و اموال ايشان را غارت كرد .
قليج ارسلان كه قدرت خود را از دست داده بود به فريدريك پيغام فرستاد كه در حمله تركان به سپاه او دستى نداشته و آن كار قطب الدين ملكشاه بوده است . فريدريك به آرزوى زيارت بيت المقدس نائل نشد و هنگامى كه از گوگسو كه در آنگاه رودخانهاى پرآب بود مىگذشت اسبش سكندرى خورده او را به داخل رودخانه انداخت و پيش از آنكه همراهانش بتوانند او را برهانند غرق شد 1190 م .
پس از مرگ فريدريك باربروس ، قطب الدين براى تصرف قيصريه كه در دست برادرش