آيينه خانه
زيرا كه پيادهروهاى آن همه در هم شكسته و زيورهاى عمارت تماما وارفته و اطاقها پىدرپى ويران شده و آن محل بهصورت سراى بىخانمانها و هدف هركس كه دشمن علم و دانش باشد و هوس خراب كردنش را بنمايد درآمده است . در ضلع شرقى و نزديك اين محوطه تك درخت كاجى پابرجاست كه تنها يادگار آن روزگار عيش و خوشى است و گوئى اين درخت در ماتم عظمت بربادرفته و در مراسم تشييع ، بر آن صحنه نگران و لرزان است .
پل خواجو
قدرى پائينتر از آيينه خانه دومين پل تاريخى عهد صفوى است و آن را گاهى پل خواجو مىنامند به اسم محلهء شهر با همين نام و يا پل باباركن به اسم درويش مشهورى ركن الدوله نام كه در قبرستان مجاور مدفون است و پل گبر ( به گفتهء كروزينسكى ) چون از آنجا به حومهء گبرستان مىرفتهاند و شاه عباس دوم اين پل را مختص عبورومرور ايشان ساخته بود و پل حسنآباد ، زيرا كه به بازار شهر داراى همين نام منتهى مىگرديده .
يكى از حكام زمان فتحعلى شاه به تعمير آن پرداخته و شبيه چهارباغ خيابانى از جلو پل تا شهر ساخته بود . پل خواجو از پل اللّه وردى خان كوتاهتر