است كه به آسانى قابل رسوخ نيست و با چند نفر نيك قابل دفاع است و آن در دامنهء كوه بلندى بنام منشت كوه واقع است .
در اين محل به سال 1888 سروان مونسل او را ملاقات و مشاهده كرد كه والى در قلعهء مكعبى مسكن دارد كه سخت سنگربندى شده است و پيداست كه آنجا را براى موضع دفاعى ساختهاند ، ولى در داخل آن حياط و اطاق با وسايل تجملى و اسباب اروپائى بوده است . افراد او در حدود 2500 نفر در چادرها و سايبانها مستقر بودند و لشكريانش مشتمل بر 700 سوار و 2000 پياده كه با تفنگهائى كه از خاك عثمانى غارت شده بود مجهز بودند .
سركار والى بندرت از مقر خود خارج و كمتر در حدود اختيار مقامات ايرانى واقع مىشود و خود را در معرض خطر قرار نميدهد . وى خوشمحضر است و قيافهاى جالب و ريش درازى دارد كه به او لقب والى ريشبزرگ داده است . او را الفيلى هم مىخوانند و بواسطهء هيبت زياد و رفتار باخشونتش ابو قداره لقب دارد و اين صفت اخير دربارهء او و طرز حكومتش نيك وارد است و سبب شده است كه عدهاى از اتباعش به خاك تركيه فرار كنند و زيردستانش هم دوستش ندارند .
با آنكه پنجاه و پنج ساله است از مىگسارى بسيار سخت شكسته مىنمايد .
فرزندش رضا قلى خان كه 27 سال دارد در قشون ايران سرتيپ است و او را مدتى ظل السلطان گروگان پدرش در اصفهان نگاه داشته بود . جوانى خوش سيماست و شكارچى ماهرى است و مىگويند مثل پدرش ظالم و خشن نيست .
هروقت كه سركار والى و افرادش درصدد حركتى برآيند مقصد خاك عثمانى است .
اقامتگاه زمستانى او در حسينيه بر دامنهء پشتكوه در مقابل مرز تركيه است ، وى از راه كوت العماره با بغداد خريد و فروش مىكند و به خاك عثمانى دستبرد مىزند و اين موضوع سبب دائمى اختلاف ايران و عثمانى است . دشمنان سرسخت او عربهاى بنى لام مىباشند كه از اتباع تركيهاند ، شايد وى برجستهترين سركردهء زندهء مرزى است و مىگويند قادر است 000 ، 30 سرباز بسيج كند .
ايران وقضيهء ايران ( فارسي ) — صفحة 337
مساهمون: جورج ناتانيل كرزن
ص٣٣٧