برطبق محاسبهاى كه در سال 1881 شده است جمع نفرات به شرح ذيل است : فيلىها و تيرههاى آنها 000 / 210 نفر ، بختيارىها و وابستگان آنها 000 / 170 نفر ، كوهكيلويه و غيره 41000 نفر ، جمع كل 000 / 421 نفر كه به نظر من خالى از مبالغه نيست ، هرچند كه رواج تعدد زوجات در ميان طوايف مزبور و وجود خانوادههاى پرجمعيت بطورىكه بعضى از نويسندگان اخير ياد - كردهاند شايد منافى با اين نظر باشد .
فيلىها
لر كوچك يا لرستان صغير ناحيهاى است بين دزفول در جنوب و حدود كرمانشاه در شمال و بين آب دز در مشرق و سرحد عثمانى در غرب كه به دو حوزه تقسيم مىشود پيشكوه و پشتكوه و جبال زاگرس كه كبيركوه مىخوانند فاصل بين آنهاست . تا استقرار خاندان قاجار بين اين دو منطقه تفاوت سياسى وجود نداشت ، آقا محمد خان پيشكوه را از والى لرستان جدا كرد كه از آن پس ، وى فقط به حكومت پشتكوه اكتفا نموده است . از اينجاست كه منطقهء ايلى فيلىها كه سابقا شامل همهء لرستان كوچك بود در نزد عام به حوزهء پشتكوه محدود شده است و فيلىها مشتمل بر همه افراد و جمعيتى مىشوند كه در اين ناحيه سكونت دارند .
پيشكوه
پيشكوه كه قسمت خاورى ولايت لرستان است از سمت شمال به كرمانشاه و از طرف مشرق و جنوب رودخانهء دز و سرزمين بختيارى و از جانب غربى رود كرخه محدود مىشود . از جهات سازمان ادارى و اخلاق و صفات اهالى با پشتكوه تفاوت دارد ، زيراكه از موقع تجزيهء آن كه قبلا اشاره نمودم بجاى تبعيت از رئيس طايفه تحت ادارهء مستقيم حاكم مركزى است ، توشمالها يا سران جزء تابع و مسؤول حاكماند و بمناسبت مجاورت با شهرهاى بزرگى مانند كرمانشاه و خرمآباد و بروجرد كه دسترسى آسان را به آنجا مقدور مىسازد و همچنين نزديك بودن تلگرافخانه ، مردم آن بيش از ديگر نواحى آن ولايت زير نفوذ و فرمان دولت بودهاند و بنابراين بيشتر از حوزهء كوهستانى آن كه در سمت مغرب واقع است وضع شهرنشينى و اسكان يافته است .