قابل تشخيص است و طورى ساخته بودند كه قبر و درگاه از خارج ديده نشود وقتىكه داخل محوطه مىشويم سراسر بنا معلوم است هم مقبره و هم پايهها كه شامل جرزهاى بزرگ سفيد از سنگهاى شبيه مرمر است و خيلى ظريف و ماهرانه حجارى و نصب شده است و در بيشتر جاها سنگها با بست به هم مربوط شده بود ، ولى با كمال بىرحمى آنها را درآورده و به يغما بردهاند .
مقبره
وقتىكه از سكوها بالا مىرويم با مقبره كه از سه رديف جرزهاى سنگى بزرگ ساخته شده است روبرو مىشويم كه ارتفاع سنگ زيرين برابر با بلندى درگاه است . در بالاى رديف فوقانى لبهء پيشآمدهء باريكى است كه بام روى آن قرار گرفته است و آن شامل دو رديف سنگهاى بزرگ است كه رگهء سنگى ديگر بر رأس آن هست . از درگاه كوتاه باريكى به داخل مقبره راه است . اين مدخل دو پا و سه اينچ پهنا و فقط چهار پا و سه اينچ ارتفاع دارد . اگر قول آقاى ديولافوا معتبر باشد داخل حجره كه با ضخامت ديوارهاى دور آن هماندازه است و در اصل داراى دو در بوده كه روى يكديگر باز و بسته مىشده است يعنى هر دو در ، در آن واحد باز نمىمانده است و اين از آنجهت تمهيد شده بود كه چشم زائران فضول به قسمت درونى نيفتد .
با قامت دولا به اطاق خالى داخل مىشويم كه سقف و ديوارهاى آن از دود سياه شده است . كف اطاق با دو قطعه سنگ عظيم فرش شده است كه با مرور زمان سائيدگى پيدا كرده ، سنگ بزرگتر را با طمع دستيابى بر چيزهائى كه شايد در زير آن نهفته بوده است سوراخ كردهاند . از همين قسم حفره بر ديوارها نيز ديده مىشود . در انتهاى اطاق از يك سر تا سر ديگر بر رشتهاى قطعات برنجى و جواهرنما كه بهعنوان نذر يا اهدا بوده آويخته شده بود . بر ديوار سمت راست در داخل محلى كه محراب است به خط نسخ چند سطرى نوشتهاند . اندازهء محل مزبور به شرح ذيل مىباشد : طول ده پا و پنج اينچ ، عرض هفت پا و شش اينچ ، ارتفاع شش پا و ده اينچ . اين شرح جزئيات را من فقط به قصد تسهيل شناختن آنجا كه ذيلا دلايلش را بيان خواهم كرد ذكر كردهام .