دعاى آن حضرت عليه السّلام در طلب باران
سپاس خداى را : تمام دهندهء نعمتها ، و زدايندهء اندوه ، و پديد آرندهء انسان ، آسمانها را براى تخت ( قدرت ) خويش پايه و ستونى قرار داده ، و زمين را براى بندگان ( خود ) بسترى ساخته ، و كوهها را ميخهائى كرده ، و فرشتگانش را بر كنارههاى آن و حاملان عرشش را بر پشت آن قرار داده ، و بعزت خود پايههاى عرش را بر پا داشته ، و بروشنيش پرتو خورشيد را روشن ساخته ، و پوشانده بر پرتوش تاريكى ظلمت را ، و شكافت زمين را چشمهها ، و ماه را نور ، و ستارگان را روشنائى ، آنگاه توجه كرده ( همه را ) زير نظر گرفت و آفريد و محكم كرده و برپا داشته و سرپرستى ( يا نگهبانى ) كرد ، پس فروتن گشت در برابرش نخوت شخص گردن فراز ، و متوجه او شد نيازمند ( يا فروتن ) خدايا بدان درجهء رفيع ، و مقام والايت ، و فزونبخشش كاملت ، و راه ( جود و سخاى ) وسيعت ، از تو خواهم كه درود فرستى بر محمد و خاندان محمد چنانچه او فرمانبردار تو گشت ، و بپرستشت ( مردم را ) دعوت كرد ، و به پيمانت وفا كرد ، و احكام تو را اجرا نمود ، و نشانههايت را همراهى كرد ، بندهء تو و پيامبرت و أمين بر عهد و پيمانت بسوى بندگان ، قائم بدستورات و احكامت ، و كمك دهندهء فرمانبردارانت ، و بر طرفكنندهء بهانه و عذر نافرمانانت .
خدايا چنان كن كه نصيب و بهرهء محمد - صلى اللَّه عليه و آله - در ميان كسانى كه بهرهاى از رحمت خودت براى آنها مقرر داشتهاى از همگان فراوانتر باشد ، و در ميان كسانى كه رويشان را بجوائز مخصوصت تابان كردهاى روى او را تابندهتر فرما ، و مقام او را روز قيامت در ميان پيمبران از