اطراف ما ، منتى باشد از منتهاى فراگيرندهات ، و نعمتى از نعمتهاى برترىگيرندهات ، بر مخلوق نيازمند درماندهات ، و حيوانات وحشى رهاى در بيابان ، و چهار پايان به كار گماشتهات .
خدايا فرو با بر ما بارانى آبدار و ريزان ، و سيرابمان گردان ببارانى پياپى و پر آب ، بارانى دنباله دار ، سرسبزكننده ، رعد و برق دار فراخمند ، تند ، نافع ، زود و سريع ، پر آب ، كه زنده گردانى بدان زمينهاى مرده را ، و بازگردانى بدان آنچه از دست رفته ، و برون آرى بدان آنچه پس از اين آيد .
خدايا فرو بار بر ما رحمتى فراخمند از خود ، و بركتى از باران نافع زيادى كه دانههايش ( از شدت زيادى ) جلوى يك ديگر را بگيرند ، و قطرات آن پياپى فرود آيند ، برقهاى آن شكافنده باشد ( و دنبال برقش آب فرو ريزد ) و هم پى در پى باشد ، و بارانش رعد آسا ، بهرهاش بسيار ( يا سودمند ) و ريزشش ممتد ، و چنان مكن كه سايهاش بر ما عذاب ، و سرمايش بر ما شوم ( و ريشهكنندهء خيرات ) و نور برقش بر ما تيرى براى ( راندن ) ما ، و آبش خاكسترى نابودكننده باشد .
خدايا به تو پناه بريم از شرك و لوازم آن ، و از ستم و مصيباتش ، و از ندارى و موجبات آن ، اى عطاكنندهء خيرات از جاهايش ، و فرستندهء بركتها از معدنش ، از جانب تو است باران دنباله دار ، و توئى فريادرس درمانده ، و مائيم خطاكاران گنهكار ، و توئى آمرزندهاى كه از تو آمرزش خواهند ، از تو خواهيم آمرزش گناهان جهل آور ( يا آنچه از روى جهل از ما سر زده ) . و بدرگاهت توبه كنيم از همهء خطاهاى خود اى مهربانترين مهربانان .
خدايا كوههاى ما از ( شدت تشنگى ) از هم شكافت ، و زمين ما
الصحيفة العلوية والتحفة المرتضوية — صفحة 350
مساهمون: سيد هاشم رسولي محلاتى
ص٣٥٠