خدايا اگر بگذرى پس كيست كه از تو بدين كار سزاوارتر باشد ، و اگر مرگم نزديك شده و عملم مرا به تو نزديك نكرده من بناچار قرار مىدهم اقرار بگناه را وسيلهء خويش بدرگاهت ، خدايا من بر خويشتن ستم كردم در آن توجهى كه بدان كردم ، پس واى بر او اگر نيامرزيش ، خدايا پيوسته در دوران زندگى نيكى تو بر من ميرسد پس نيكيت را در هنگام مرگ از من مگير ، خدايا من چگونه مأيوس شوم از اينكه پس از مرگ مورد حسن نظر تو واقع گردم ، در صورتى كه در دوران زندگيم جز به نيكى سرپرستيم نكردى ، خدايا سرپرستى كن كار مرا چنانچه تو شايستهء آنى و توجه كن بر من بفضل خويش كه همچون گنهكارى هستم كه نادانيش سرا پاى او را فرا گرفته ، خدايا براستى تو گناهانى را در دنيا بر من پوشاندى كه بپوشاندن آن در آخرت محتاجترم ( در دنيا پوشاندى ) باينكه آشكارش نكردهاى براى هيچ يك از بندگان شايستهات ، اى خدا پس در روز قيامت در برابر ديدگان مردم مرا رسوا مكن ، خدايا جود و بخششت آرزويم را گستاخ كرده ، و گذشت تو برتر است از عمل من ، خدايا مرا در آن روزى كه ميان بندگانت داورى كنى بديدارت مسرورم ساز ، خدايا عذرخواهى من بدرگاهت عذرخواهى كسى است كه بىنياز نشده از پذيرفتن عذرش ، پس عذر مرا بپذير اى بزرگوارترين كسى كه گنهكاران بدرگاهش معذرت خواهى كنند ، خدايا حاجتم را باز مگردان و طمعم را بنوميدى مكشان ، و اميد و آرزويم را از درگاهت قطع مفرما ، خدايا اگر خوارى مرا خواسته بودى راهنمائيم نميكردى ، و اگر رسوائيم را ميخواستى تندرستيم نميدادى .
خدايا گمان ندارم كه مرا بازگردانى در مورد حاجتى كه عمر خويش را درخواستن آن از تو ، سپرى كردم ، خدايا ستايش خاص
الصحيفة العلوية والتحفة المرتضوية — صفحة 192
مساهمون: سيد هاشم رسولي محلاتى
ص١٩٢