بكرم نيكويت دارم قطع مكن ، خدايا اگر خطاهايم مرا از نظرت انداخته پس بدان اعتماد خوبى كه به تو دارم از من درگذر ، خدايا اگر گناهانم مرا از بزرگواريهاى لطف تو دور ساخته ولى در عوض يقين ببزرگى توجه تو مرا هشيار كرده .
خدايا اگر بيخبرى از آماده شدن براى ديدارت مرا بخواب فرو برده ، ولى در عوض معرفت ببزرگى نعمتهايت مرا بيدار كرده ، خدايا اگر بزرگى كيفرت مرا بدوزخ انداخته ولى در مقابل پاداش فراوانت مرا ببهشت دعوت مىكند ، خدايا پس از تو ميخواهم و بسوى تو زارى كنم و بگرايم ، و از تو خواهم كه درود فرستى بر محمد و آل محمد ، و مرا از كسانى قرار دهى كه پيوسته به ياد تواند و پيمانت را نمىشكنند ، و از شكر تو غافل نشوند ، و دستور تو را سبك نشمارند ، خدايا مرا برسان بنور درخشان عزتت تا عارف بذاتت باشم ، و از غير تو روگردان باشم ، و از تو ترسان و نگران باشم ، اى صاحب جلالت و بزرگوارى ، و درود خدا بر محمد پيامبرش و بر آل پاكش و سلام بسيار بر ايشان باد .
الصحيفة العلوية والتحفة المرتضوية — صفحة 195
مساهمون: سيد هاشم رسولي محلاتى
ص١٩٥