مناجات آن حضرت عليه السّلام در ماه شعبان
خدايا درود فرست بر محمد و آل محمد و بشنو دعايم را هنگامى كه تو را خوانم و بشنو صدايم را هر گاه ترا صدا زنم و رو به من كن هر گاه با تو راز گويم ، زيرا من بسوى تو گريختم ، و پيش رويت ايستادم ، در حال بيچارگى و فروتنى بدرگاهت و اميدوارم ثوابم را كه در پيش تو است ، و تو آنچه را من در دل دارم ميدانى و حاجتم را آگاهى ، و از نهادم با خبرى ، و سرانجام كار و سر منزل من بر تو روشن است ، و نيز آنچه را ميخواهم از گفتارم كه بدان لب گشايم ، و آن طلبى را كه ميخواهم به زبان آرم ، و اميد آن را براى سرانجام كارم دارم ، اى آقاى من مقدرات تو بر من جارى گشته در آنچه از من تا آخر عمر سرزند ، چه از كارهاى پنهانيم و چه آشكارم ، و بدست تو است نه بدست ديگرى كم و زياد شدن و سود و زيان من .
خدايا اگر توأم محروم كنى پس كيست كه روزيم دهد و اگر تو خوارم كنى پس كيست كه ياريم دهد ، خدايا پناه برم به تو از خشمت و فرو ريختن عذابت .
خدايا اگر من شايستگى رحمت ترا ندارم ولى تو شايستهء آنى كه از زياده بخششت به من احسان كنى ، خدايا خود را چنان مينگرم كه گويا در برابرت ايستاده و آن توكل نيكوئى كه بر تو دارم بر من سايه افكنده و تو نيز آنچه را شايستهء آنى در بارهء من فرموده و مرا در سراپردهء عفو خويش پوشاندهاى .