9104
من مدح نفسه ذبحها .
هر كه ستايش كند نفس خود را بكشد آن را ، زيرا كه اين عجب وخودبينى است كه سبب هلاكت معنوي مىشود .
9105
من كثر شكره كثر خيره .
هر كه بسيار شود شكر أو بسيار شود خير أو ، يعنى مال أو .
9106
من قلّ شكره زال خيره .
هر كه كم باشد شكر أو زايل شود خير أو ، يعنى مال أو .
9107
من لم يحسن في دولته خذل في نكبته .
هر كه احسان نكند در دولت خود ترك يارى كرده شود در نكبت خود ، يعنى چون بنكبت افتد كسى أعانت ويارى أو نكند .
9108
من شمت بزلّة غيره شمت غيره بزلّته .
هر كه شماتت كند بلغزش غير خود شماتت كند غير أو بلغزش أو ، يعنى بجزاى آن شماتت أو لغزشى از أو نيز صادر شود كه ديگران شماتت كنند بآن .
9109
من بخل على المحتاج بما لديه كثر سخط اللَّه عليه .
هر كه بخيلى كند بر محتاج به آن چه نزد أو باشد بسيار شود خشم خدا بر أو .
9110
من كانت الدّنيا همّه طال يوم القيامة شقاؤه وغمّه .
هر كه بوده باشد دنيا عزم أو دراز كشد روز قيامت بدبختى أو وغم أو .
9111
من أوسع اللَّه عليه نعمة وجب عليه أن يوسع النّاس انعاما .