وبنا بر اين غالببودن أو ظاهرست .
8325
من زهد هانت عليه المحن .
هر كه بىرغبت باشد در دنيا سهل گردد بر أو محنتها ، زيرا كه فارغ شود از بسيارى از محنتها كه باعتبار طلب دنيا رو مىدهد وآنها أكثر محنتها وعمدهء آنهاست .
8326
من اقتصد خفّت عليه المؤن « 1 » .
هر كه ميانه روى كند سبك گردد بر أو مؤنتها واخراجات .
8327
من أفسد دينه أفسد معاده .
هر كه تباه كند دين خود را تباه كند روز بازگشت خود را ، ودر بعضي نسخهها بجاى « أفسد » : « فسد » نقل شده است وبنا بر اين ترجمه اينست كه : تباه شود روز بازگشت أو .
8328
من أساء إلى رعيّته سرّ حسّاده .
هر كه بدى كند برعيّت خود شاد گرداند رشك برندگان خود را ، زيرا كه بدى برعيّت سبب زوال دولت أو وعدم ثبات آن مىشود ، وأيضا باعث تفرقهء رعيّت وپراكندگى ايشان وتنفّر دلهاى ايشان وديگران نيز از أو مىشود ، وهمين كافيست از براي شادى حسودان أو .
8329
من خذل جنده نصر أضداده .
هر كه ترك كند يارى لشكر خود را يارى كند دشمنان خود را ، چه ظاهرست كه ترك رعايت وأعانت لشكر باعث ضعف ايشان وعدم اهتمام ايشان در پاس دولت أو وجانسپارى از براي أو مىشود وهر يك از اينها يارى دشمنانست .
هامش
( 1 ) در أقرب الموارد گفته : « المؤنة لغة في المئونة ، قال الشّاعر : أميرنا مؤنته خفيفة ج مؤن » .