تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح آقا جمال خوانسارى بر غرر الحكم ودرر الكلم ( فارسي ) — صفحة 552

مساهمون:

ص٥٥٢
كند يا كفران آن كند پس صاحب نعمت بايد كه حذر كند از آن .

6952

كم من منعم عليه بالبلاء . بسا انعام كرده شده بر اويى بنعمت يعنى بسا كسى كه بلا از براي أو نعمتي باشد باعتبار اين كه باعث صلاح آخرت أو باشد ، وبسيارست كه صلاح دنيا نيز در آن ميباشد .

6953

كم من مخدوع بالامل مضيّع للعمل . بسا فريب خورده شدهء باميد ضايع كننده مر عمل را ، يعنى بسا كسى كه فريب اميدها خورد ومشغول سعى از براي آنها گردد وبسبب آن ضايع كند آنچه را بر أو باشد از أعمال از براي آخرت يا دنيا نيز .

6954

كم من مسوّف بالعمل حتّى هجم عليه الاجل . بسا پس اندازنده عمل تا اين كه ناگاه وارد شود بر أو أجل .

6955

كم من صائم ليس له من صيامه الّا الظّمأ « 1 » . بسا روزه‌دارى كه نبوده باشد از براي أو از روزهء أو مگر تشنگى يعنى ثمرهء از براي أو نداشته باشد بغير اين كه تشنگى عبثى كشيده باشد باعتبار اين كه خالص نباشد از براي خدا ، يا اخلال ببعضى از شرايط آن شده باشد .

6956

كم من قائم ليس له من قيامه الّا العناء . بسا ايستادهء كه نبوده باشد از براي أو از ايستادن أو مگر تعب ورنج يعنى
هامش
( 1 ) كذا در نسخ واگر رعايت سجع با فقرهء بعد منظور باشد بايد « الظّماء » خواند يعنى بكسر ظاء ومدّ در آخر بر وزن « وعاء » ، در منتهى الإرب گفته : « ظمئ ( كسمع ) ظمأ محرّكة وظماء وظماءة تشنه گرديد يا سخت تشنه شد ، وظمئ إليه آرزومند وى گرديد » .