كننده آنرا تيره وناصاف گرداند بزشتى منت گذاشتن .
6057
ظلم نفسه من عصى اللّه وأطاع الشّيطان .
ستم كند بر نفس خود هر كه نافرمانى كند خدا را وفرمان برد شيطان را .
6058
ظلم السّخاء من منع العطاء .
ستم كند سخاوت را كسى كه منع كند عطا را ، مراد اينست كه منع كنندهء عطا وبخشش نيز داخل ظالمان وستم كنندگان است وظلم أو بر أصل خصلت فاضلهء سخاوت است كه أو را در بارهء خود فاسد وباطل كند .
6059
ظلّ اللّه سبحانه في الآخرة مبذول لمن اطاعه في الدّنيا .
سايهء خداى سبحانه در آخرت عطا كرده شده باشد از براي هر كه فرمانبردارى أو كند در دنيا . مراد به « سايهء خدا » لطف ومرحمت اوست .
6060
ظلم العباد يفسد المعاد .
ستم بندگان فاسد ميكند روز بازگشت را ، يعنى ستم بر بندگان خدا يا ستم بندگان بعضي بر بعضي .
6061
ظاهر اللّه سبحانه بالعناد من ظلم العباد .
آشكار كرده با خداى سبحانه دشمنى را كسى كه ستم كند بندگان أو را .
6062
ظلم المرء في الدّنيا عنوان شقائه في الآخرة .
ستم كردن مرد در دنيا عنوان بدبختى اوست در آخرت ، « عنوان » چنانكه مكرّر مذكور شد بمعنى سر سخن است يا دليل وعلامت .
6063
ظلم المعروف من وضعه في غير أهله .