4631
ثمرة الذّكر استنارة القلوب .
ميوه ذكر وياد خدا روشن شدن دلهاست .
4632
ثمرة الحسد شقاء الدّنيا والآخرة .
ميوه حسد ورشك بدبختى دنيا وآخرتست . « حسد » چنانكه مكرّر مذكور شد اينست كه آدمي نعمتي را كه بر كسى ببيند غمگين شود از آن وآرزوى آن كند كه آن زايل شود از أو ، خواه از براي خود خواهد وخواه نخواهد . و « بودن ثمره آن بدبختى دنيا وآخرت » ظاهرست ، زيرا كه صاحب آن در دنيا هميشه در ألم حزن واندوه است زيرا كه كم اتفاق مى افتد كه نعمتي بر كسى نبيند وبسبب آن محزون وغمگين نگردد ، و « بدبختى اخروى أو » نيز ظاهرست ، زيرا كه آن از صفاتيست كه ذمّ آن در شرع أقدس بسيار شده .
4633
ثمرة الاخوّة حفظ الغيب واهداء العيب .
ميوه برادرى حفظ غيبست وهديه دادن عيب يعنى . اينست كه هر يك در غايبانه ديگرى جانب أو را نگاهدارند بذكر وياد أو بخوبى ، وزجر ومنع كسى كه أو را ببدى ياد كند ودعا واستغفار ومانند اينها از لوازم برادرى . ومراد به « هديه آوردن عيب » اينست كه عيب هم را بيكديگر بگويند تا از خود زايل كنند واين را بمنزله تحفه وهديه دانند كه برادران از براي يكديگر مىبرند چه تحفه وهديه به از اين نمىباشد كه عيبى از كسى زايل شود ومراد به « برادرى » دوستى است يا مطلق برادرى كه همه مؤمنان با يكديگر دارند بسبب ايمان كه در حقيقت آن هم دوستى را لازم دارد .
4634
ثمرة القناعة الاجمال في المكتسب والعزوف عن الطّلب .
ميوه قناعت اعتدال در كسبست وعزوف از طلب ، مراد اينست كه قناعت اينست كه كسى ميانه روى كند يا اين كه هرگاه نباشد زيادة از قدر ضروري نخواهد ، وثمره