4343
ببذل الرّحمة تستنزل الرّحمة .
ببخشيدن رحمت طلب كرده مىشود فرود آمدن رحمت . يعنى هرگاه بندگان رحم كنند بر يكديگر اين سبب آن مىشود كه حقّ تعالى رحمت كند بر ايشان پس باين وسيله طلب فرود آمدن رحمت حق تعالى مىتوانند كرد .
4344
ببذل النّعمة تستدام النّعمة .
ببخشيدن نعمت طلب كرده مىشود دوام نعمت . يعنى هرگاه كسى از نعمتي كه داشته باشد عطا كند بديگران اين سبب مىشود كه نعمت أو دايم بماند پس باين وسيله طلب دوام نعمت مىتواند كرد .
4345
بالتّعب الشّديد تدرك الدّرجات الرّفيعة والرّاحة الدّائمة .
بتعب سخت يافته مىشود پايههاى بلند وآسايش جاويد يعنى آسايش در بهشت كه دايمى است . ومراد به « تعب سخت » تعب أطاعت وفرمانبردارى حقّ تعالى است در امتثال أوامر وترك مناهى وصبر بر مصايب ونوايب وهر تعب سختى كه در راه خدا كشيده شود .
4346
بصلة الرّحم تستدرّ « 1 » النّعم .
بسبب بجا آوردن پيوند با خويشان يعنى احسان ومهربانى نمودن با ايشان بسيار مىشود نعمتها .
4347
بقطيعة الرّحم تستجلب النّقم .
ببريدن از خويشان جلب مىشود انتقامها وعذابها يعنى كشيده مىشود بجانب صاحب آن .
هامش
( 1 ) كذا صريحا بخط شارح ( ره ) بصيغة معلوم ليكن بقرينه مقابله با فقره آينده بهتر آنست كه بصيغة مجهول قرائت شود ، در أقرب الموارد گفته : « استدر اللبن استدرار أكثر ، والريح السحاب استجلبته ، ومنه ، استدرّوا نعمة اللّه بالشكر ، واستدروا الهدايا برد الظروف » .