3703
انّ اللّه سبحانه يحبّ أن تكون نيّة الانسان للنّاس جميلة كما يحبّ أن تكون نيّته في طاعته قويّة غير مدخولة .
بدرستى كه خداى سبحانه دوست مىدارد اين كه بوده باشد نيّت آدمي از براي مردم نيكو ، چنانكه دوست مىدارد اين را كه بوده باشد نيّت آدمي در طاعت خدا قوى غير داخل كرده شده ، مراد به « نيكو بودن نيّت أو از براي مردم » اين است كه قصد وانديشهء ضررى از براي كسى نداشته باشد وخير همه را خواهد ، وبر رسيدن بدى بكسى خشنود نگردد ، و « قوى بودن نيّت أو در طاعت خدا » اين است كه ثابت وجازم باشد بر آن ، وشكّى أو را در آن عارض نشود ، وخالص باشد از براي خدا وغرضى ديگر بآن آميخته نگردد پس « غير داخل كرده شده » يعنى بشكّ وشبهه يا بغرضى ديگر از ريا ومانند آن بمنزلهء تفسير « قوى » است .
3704
انّ العافية في الدّين والدّنيا لنعمة جليلة وموهبة جزيلة .
بدرستى كه عافيت در دين ودنيا هر آينه نعمتي است نيكو وموهبتى است عظيم ، مراد اين است كه عافيت در دنيا ونرسيدن آفتى بآن بد نيست چنانكه بعضي مردم گمان ميكنند بلكه نعمتي است جميل وموهبتى است جزيل ، بشرط اين كه با عافيت در دين باشد وآفتى بآن نيز نرسد .
3705
انّ اللّيل والنّهار يعملان فيك فاعمل فيهما ، ويأخذان منك فخذ منهما .
بدرستى كه شب وروز كار ميكنند در تو پس كار كن تو نيز در آنها ، وفرا مىگيرند از تو پس فراگير تو نيز از آنها ، مراد به « كار كردن شب وروز در اين كس » اين است كه بتدريج پير وضعيف وناتوان ميكنند أو را ، وفرا مىگيرند از عمر وبدن أو ، پس فقرهء دوّم بمنزلهء تفسير وبيان سابق است ، ومراد اين است كه