723
الشّكّ يحبط الايمان .
شكّ باطل ميكند ايمان را زيرا كه ايمان تصديقي است كه بعنوان جزم وقطع باشد پس همين كه احتمال خلاف دهد هر چند احتمال مرجوحى باشد مؤمن نباشد .
724
الحرص يفسد الايقان .
حرص در دنيا فاسد ميكند يقين را يعنى علامت فساد يقين حريص است بموت وأمور آخرت ، واگر نه با وجود يقين به آنها حرص در اين أمور فانية معقول نباشد ، يا اين كه بتدريج فاسد ميكند يقين را وباعث زيان آن مىشود .
725
الشّكّ ثمرة الجهل .
شكّ ميوه ناداني است زيرا كه جاهل اگر جزم بأمري داشته باشد از روى تقليد خواهد بود وباندك شبهه جزم أو زايل شود وشكّ كند بخلاف كسى كه عالم باشد چه جزم أو از روى دليل وبرهان باشد وبا وجود دليل وبرهان مجال شكّ نماند .
726
العجب يفسد العقل .
خود بيني فاسد ميكند عقل را ، يعنى علامت فساد خرد است ، واگر نه عقل مستقيم تجويز آن نكند ، يا اين كه باعث فساد آن مىشود زيرا كه خود بين هر امرى وانديشه كه بخاطر أو رسيد مىپسندد وتأمّل در آن نمىكند وبا كسى مصلحت نمىكند واين معنى باعث اين شود كه عقل أو كامل نگردد وبتدريج فاسد شود .
727
الاخلاص غاية الدّين .
اخلاص غايت دين است يعنى غرض ومقصود از دين وطاعات وعبادات كه در هر دين مقرّر شده تحصيل اخلاص بخدا يتعالى است ويك جهت با أو بودن وبغير رضا وخوشنودى أو منظورى ديگر نداشتن ، پس هر كه را اين معنى نباشد در حقيقت أو را دين نباشد .