باب حكم آنچه حيوان سوارى با دست يا پاى خود در رفتن به كسى آسيب وارد آورد
5348 - عبيد الله حلبى گويد : از امام صادق عليه السّلام پرسيدند كه : مردى سواره در يكى از راههاى مسلمين مىگذشت ، و حيوانى كه بر آن سوار شده بود با پايش به كسى آسيب رسانيد چه حكمى دارد ؟ فرمود : اگر حيوان با پايش به كسى صدمه اى زده است بر شخص سوار تكليفى نخواهد بود ، اما اگر با دست آسيبى رساند ، سوار مسئول است و بايد غرامت بپردازد ، چرا كه پا در پشت سوار است و وظيفه اش از پيش رو است ، و چنانچه پياده است و خود افسار بدست حيوان را ميراند ، پس خداوند آن را رام او كرده و اختيار دستهاى حيوان را دريد او قرار داده كه هر كجا كه خواهد براند .
5349 - على بن رئاب گويد : امام صادق عليه السّلام در بارهء مرديكه غلامش را بر چهار پائى حمل ميكرد ، و چهار پا كسى را زير پا گرفته بود فرمود : غرامت آن با مولاى غلام است .
5350 - يونس بن عبد الرّحمن بسند مرفوع از امام صادق عليه السّلام روايت كرده است كه فرمود : چهار پايان اهلى مادامى كه در بيابان و صحرا براى چرا رها