5228 - و سكونى از امام صادق عليه السّلام روايت كرده كه محمّد بن ابى - بكر نامه اى به امير المؤمنين عليه السّلام نوشت و از آن حضرت سؤال كرد : مردى ديوانه كسى را عمدا كشته است چه بايد كرد ، حضرت ديه را بر عاقله و ميراثخواران نسبى او مقرّر فرمود ، و عمد و خطاى او را يكسان شمرد .
باب آنكه موجب حدّى را مرتكب شده و بحرم پناه جسته است
5229 - هشام بن الحكم گويد : امام صادق عليه السّلام در مورد كسى كه در خارج از حرم ( خانهء خدا ) جنايتى را مرتكب شده و سپس به حرم پناه برده است ، فرمود : بر او تا زمانى كه در آنجا است حدّ اجرا نمىشود ، و طعام و آب از او بريده مىشود ، و كسى با او سخن نمىگويد و چيزى به او فروخته نمىشود و چون چنين عملى با او انجام شود زودتر از آن قرقگاه بيرون مىآيد آنگاه حدّ را بر او جارى مىسازند ، و چنانچه در حرم مرتكب جنايتى شد در همان جا حدّ را بر او جارى ميكنند چون براى حرم الهى حرمت و احترامى نگاه نداشته است .