و هر گاه طفل به دنيا آيد و بگريد و دشمنان شبيخون زنند و اطفال را بكشند در آنان براى پسر يك هزار دينار و براى دختر بنا بر همين حساب پانصد دينار و اگر خلقتش تمام نشده سقط شود بر تفصيلى كه گذشت .
و امّا زن اگر در حال حمل و باردارى كشته شود و فرزندش در رحم پس از ايلاج روح با وى بميرد ، و دانسته نشود كه پسر است يا دختر ، نيم از تمام ديهء پسر و نيم از تمام ديهء دختر رويهم ديهء اوست ، و ديهء مادر تمام ديهء يك زن است .
شرح : « بر اين حساب ديهء فرزند در رحم بيش از ديهء مادرش مىشود » .
و نيز فتوا داد به آنكه ديهء نطفه كه شوهر از زوجهء دائمى خود هنگام انزال كنار كشد و آن را بيرون از رحم ريزد در حالى كه زن بدين كار راضى نباشد ، نصف يك پنجم ديهء جنين است ، و آن ده دينار خواهد بود « 1 » و اگر در رحم ريزد و بعد كارى كنند كه سقط شود بيست دينار است ( در چنين حالتى دختر و پسر آن فرق ندارند ) . و در زخمى كه بر طفل در رحم زده شود ( مثلا بر شكم مادر صدمه اى زنند و يك دست طفل قطع شود ، و همانطور زنده به دنيا آيد ) اگر روح در او حلول نكرده و اين زخم را ديده ، ديهء آن
هامش
« 1 » پيش از اين در خبر گذشت كه بيست دينار است .