تخطي إلى المحتوى الرئيسي

من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 119

مساهمون:

ص١١٩
4591 - محمّد بن مسلم گويد : از آن حضرت سؤال كردم : آيا كسى دختر را ميتواند متعه كند ؟ فرمود : آرى مگر اينكه كوچك باشد و فريب خورد ، عرضكردم : خداوند شما را بسلامت دارد حدّ بلوغى كه فريب نمىخورد چقدر است ؟ فرمود : ده سالش تمام شده باشد . شرح : « ملاك سنّى است كه ديگر دختر در آن سنّ بعيد است فريب خورد و در مناطق گرمسير مانند حجاز دختر رشدش زياد است و در سنّ ده سالگى رحمش قابليّت بر داشتن حمل را دارد و خود حيض مىبيند ، ولى در مناطق سردسير دختر ده ساله حيض نمىبيند و رحمش قابليّت حمل ندارد و چون رشد عقلى بستگى مسلَّم با رشد جسمى دارد لذا نميتوان ده سال را مناط حكم گرفت ، بلكه حكم همان رشدى است كه فريب خور نباشد » . 4592 - حفص بن البخترى گويد : امام صادق عليه السّلام در مورد اينكه آيا مرد ميتواند دختر باكره را متعه كند فرمود : مكروه است چون اين كار براى خانواده اش موجب سر شكستى است . 4593 - عبد الغفّار بن قاسم ابو مريم گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : دختر باكره اى كه پدرش حيات دارد نمىتواند ازدواج موقّت كند مگر به اذن پدرش . شرح : « گويند رواياتى كه منع از ازدواج موقّت دختر باكره كرده با روايات تجويز مخالفتى ندارد و در صورتى كه پدرش در قيد حيات باشد بدون إذن پدر جائز نيست متعه گردد ، و چنانچه پدرش از دنيا رفته جايز است متعه شود ، و حق آنست كه گاهى