( باب ازدواج موقّت )
4583 - امام صادق عليه السّلام : فرموده است : از ما نيست هر كس برجعت ما ايمان نياورد و نيز به حلَّيت ازدواج موقّت ما .
4584 - و حضرت رضا عليه السّلام فرمود : ازدواج موقّت براى كسى كه آن را بشناسد حلال است ، و براى كسى كه آن را نفهمد حرام است .
شرح : « نكاح متعه نكاحى است كه در آن شرط مدّت شود و چون ازدواج دائمى و هميشگى نيست قهرا احكامش با نكاح دائم تفاوت دارد ، مثلا در نكاح دائمى زن نفقه خور مرد مىشود و مخارج خوراك و پوشاك و مسكن او با شوهر است و هر دو از يك ديگر ارث مىبرند و پاره اى امور بدون إذن شوهر براى زن جائز يا صحيح نيست ، و از اين نوع تفاوتها كه به ذكر آن در اين مختصر نيازى نيست ، و در نكاح موقّت زن نفقه خور شوهر نيست مخارجش بعهدهء خود اوست چون نظر آن ندارند كه خانواده اى تشكيل دهند و چون نظر انتفاع و لذّت جنسى بردن از يك ديگر مقصود بالأصاله است لذا فقط زن اجرتى را كه قرار كرده از شوهر مىستاند و بس ، و به نظر ميرسد اين حكم براى كسانى است كه قدرت ازدواج دائمى را ندارند و ممكن است به ارتكاب اعمال منافى عفّت دست يازند ، شارع براى جلوگيرى از اين فساد ازدواج موقّت را تجويز فرموده تا به بهانهء عدم قدرت مالى كسانى خود را آلودهء زشتكارى و عمل خلاف قانون نكنند ، و اين يكى از روشن بينىهاى اسلام است .
در قانونى كه اين خصيصه را ندارد نقص آشكار است ، و مردان و زنان در آن دين بايد يا هميشه از إعمال غريزه جنسى و اشباع آن محروم باشند يا اگر قدرت ازدواج