از دو شريك انتفاع جنسى او را بر ديگرى حلال كرد حكم چيست ؟ فرمود : براى وى حلال مىشود ، و هر كدام پيش از ديگرى وفات كند نيمى از كنيز آزاد مىشود و نيم ديگرى به حال تدبير باقى ميماند ، عرض كردم : نظر شما چيست اگر شريكى كه زنده است بخواهد با او نزديكى كند حقّ دارد ؟ فرمود : نه مگر اينكه اگر بخواهد او را آزاد كند و سپس تزويجش نمايد با تعيين مهر و رضايت كنيز ، به او عرض كردم : آيا نيمى از او آزاد نشده و مالك نيم خود نيست و نيم ديگر از آن شريك زنده ؟ فرمود : آرى ، عرض كردم : اگر خود با رضايت خاطر براى مولايش تصرّف بضع خويش را مباح گرداند چه ؟ فرمود : اين جايز نيست ، پرسيدم چرا جايز نباشد ؟ و چگونه براى آن شريك كه سهم خود را به شريك ديگر مباح كرد اجازه فرمودى ؟ حضرت فرمود : براى اينكه زن نمىتواند بضع خود را ببخشد يا عاريه دهد يا براى كسى اباحه كند ، لكن پس از مردن يكى از دو شريك يك روز خود اختيار خود را دارد و روز ديگر بايد خدمت كسى را انجام دهد كه او را تدبير كرده ، و آن مرد اگر بخواهد با او ازدواج موقّت كند به مبلغ معيّنى در روزى كه نوبت خود كنيز مدبّر است و مالك نفس خويش است ميتواند از وى تمتّع برد به همان مبلغى كه معيّن كردهاند كم باشد يا بسيار .
4580 - و از امام صادق عليه السّلام پرسيدند : مرد آزادى كه با كنيز
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 112
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص١١٢