به روز معركه خورشيد چشم آن دارد * كه توتيا كشد از گرد رهگذار حسن
بسا كه جان بسپردند در هزاهز « 5 » جنگ * دلاوران ، به سر تيغ جان سپار حسن
بدان اميد كه چشم قبول بگشايد * گشاده روضهء رضوان در انتظار حسن
فلك ز فضلهء خوانش دو قرص نان دارد « 6 » * كه باشد آن كه نباشد وظيفه خوار حسن ؟
هزار منعم و درويش بر يسار و يمين * يمين گشاده بر آوازهء يسار « 7 » حسن
بجز خداى كه داند كه عالم الغيب است * كمال قربت پنهان و آشكار حسن
امامت و حسب و نسبت على بودش * زهى ستوده خصال و زهى شعار حسن
اگر وثيقهء حبل المتين « 8 » همى خواهى * متاب سر ز سر زلف تابدار حسن
به زير سايهء طوبى كسى تواند بود * كه سايه افكندش سر و جويبار حسن
ز دست ساقى كوثر خورد شراب رحيق « 9 » * كسى كه مشرب او هست چشمهسار حسن
سخن به قدر حَسَن چون سرايد ابن حسام * كه نيست مدحت حسّان « 10 » به اقتدار حسن