شرح
5325945 خ 0 ( 13 ) خ . اشاره است به ناقهء حضرت صالح ( ع ) كه از آن تعبير به « ناقة اللّه » شده و آن حضرت آن را به امر خداوند از « صخرهء صماء » ( سنگلاخى ) بيرون آورد ولى قومش عصيان كردند و آن شتر را كشتند .
( رك : قصص انبياء ، تاريخ انبياء ، ص 83 و سورهء هود ، آيهء 168 )
5325945 خ 0 ( 14 ) خ . ناظر است به داستان حضرت موسى ( ع ) كه چون به ميقات ( كوه طور ) مىآيد و خداوند متعال با او سخن مىگويد ، موسى چنين مىگويد :« رَبِّ أَرِنِي أَنْظُرْ إِلَيْكَ قالَ لَنْ تَرانِي ». « پروردگارا خود را به من آشكارا بنما كه ( بىحجاب جمال ) تو را مشاهده كنم . خداوند در پاسخ فرمود : هرگز مرا نخواهى ديد . » از سوى خداوند خطاب آمد : « در كوه بنگر اگر بدان سختى ( هنگام تجلّى ) بجاى خود برقرار ماند ، تو نيز مرا خواهى ديد . پس آنگاه كه نور تجلّى حق بر كوه افتاد ؛ كوه را متلاشى ساخت و موسى نيز بيهوش افتاد . »
( رك : سورهء اعراف از آيهء 143 به بعد )
5325945 خ 0 ( 15 ) خ . معجر : مقنعه و روسرى .
6325945 خ 0 ( 16 ) خ . همسا : ظاهرا شاعر اين كلمه را به صورت مخفف « همساز » يا « همسان » و يا « همساى همسايه » به كار برده : موافق ، مجاور ، برابر .