معينى كرمانشاهى ، رحيم ( 1304 ه . ش . - )
رحيم معينى كرمانشاهى در خانوادهاى سرشناس در كرمانشاه به دنيا آمد . پدر بزرگش « معين الرعايا » از جمله افراد مشهور و معتبر بود . معينى دوران طفوليت را در محيطى آغاز كرد كه پر از حوادث تكان دهنده بود . خونريزى و كشتار و غارت و آوارگى زير بناى ذهن او را تشكيل مىداد و كشته شدن پدر بزرگش با توجّه به محاسن اخلاقى كه داشت براى او فاجعهاى بزرگ در دنياى كودكيش بود . رحيم كمكم رشد كرد و در همين فضاى اجتماعى تلخ قلم به دست گرفت و به نوشتن و خواندن پرداخت . ابتدا به هنر نقّاشى روى آورد و در اين راه مهارتى كسب كرد . ولى چون اطرافيانش با نقّاشى كردن او موافق نبودند كمكم آن را رها كرد و انزوا طلبى را برگزيد .
پس از وقايع شهريور 1320 ش معينى به صحنهء اجتماع آمد و با قدرت تحمّل حوادث و ناملايماتى كه در او بود قلم به دست گرفت و شروع به مبارزه كرد .
با انتشار روزنامهء مستقل و انقلابى سلحشوران غرب زندان و تبعيد و خانه بدوشى نصيب او شد . بعد از آن دوره به تهران آمد و زندگى تازهاى را آغاز كرد . در اين هنگام او ترانهسرايى و غزلسرايى را برگزيد و بدين وسيله مىخواست فرياد و اعتراض خود را نمايان كند .
از آثار ارزنده و گرانبهاى اين شاعر مىتوان به روزنامهء سلحشوران غرب ، كتاب فطرت و اى شمعها بسوزيد كه مجموعهاى از سرودههاى اوست و تا سال 1373 هشت بار تجديد چاپ شده است اشاره كرد . « 1 »
معينى همچنين اشعارى در ستايش و منقبت امام على ( ع ) نيز دارد .
هامش
( 1 ) . شعر معاصر ايران از بهار تا شهريار ، صص 546 - 547 .