منشى كاشانى ، حسينعلى ( 1271 - 1349 ه . ش )
حسينعلى منشى متخلّص به « منشى » در كاشان چشم به جهان گشود . پدرش از تجّار معروف كاشان بود كه در اوان كودكى او فوت كرد . وى زير نظر دايىاش ، ميرزا حسن ناصرى از شاعران كاشان به تحصيل علوم و فنون متداول زمان خويش پرداخت . مدّتى به تجارت پرداخت و سپس به تدريس ادبيات فارسى و عربى در دبيرستانهاى كاشان مشغول شد . منشى به علّت قريحهء سرشار و حافظهء قوى توانست به زودى در شعر و شاعرى به درجات عالى دست يابد و راه كمال را طى كند به ويژه در انجمن ادبى كاشان در حضور شاعران برجستهء آن عصر چون آزاد همدانى ، اديب بيضايى كاشانى و . . .
بدرخشد . با اين كه منشى در فنون شعر استاد بود ولى غزليات او حال و هوايى ديگر دارد . « 1 »
فرّخ و فرخنده باد
فرّخ و فرخنده باد عيد سعيد غدير * كه باشد از حدّ فزون ، مبارك و دلپذير
به امر يزدان پاك ، به حكم حىّ قدير * نبى به روزى چنين ساخت على را امير
به جملهء مؤمنين ، به زمرهء مؤمنات
چون كه به خمّ غدير كرد پيمبر نزول * گَرد قدومش كشيد فلك به چشم قبول
هامش
( 1 ) . خلوت انس ، ص 366 .