رسا ، قاسم ( 1288 ه . ش . - )
قاسم رسا ملك الشعراى آستان قدس رضوى ، از چهرههاى درخشان شعر امروز خراسان است . وى در تهران متولّد شد . در كودكى به اتّفاق پدر و مادر به خراسان عزيمت و در جوار تربت پاك امام هشتم ( ع ) مجاورت اختيار كرد . در دوران تحصيلات دبستانى و دبيرستانى به سابقهء قريحهء ذاتى به مطالعهء آثار گويندگان سلف پرداخت و فنون سخنورى و شعر و ادب را نزد استادان بزرگ فرا گرفت . پس از اتمام تحصيلات مقدّماتى ، دورهء دانشكدهء پزشكى را در تهران به پايان برد و سپس در وزارت بهدارى استخدام گرديد ولى هيچ گاه رابطهء خود را با شعر و ادب قطع نكرد .
از سال 1325 ش افتخار خدمتگزارى و ثناگسترى دربار ولايت مدار رضوى را پيدا كرد و با انشاى قصايد در جشنهاى مذهبى ، مراتب اخلاص و ارادت قلبى خود را به ساحت خاندان مقدّس رسالت و ولايت عرضه كرد .
در سال 1336 ش ، ادارهء فرهنگ خراسان مقدارى از آثار او را كه جنبهء تربيتى داشت به نام نصايح منظوم چاپ كرد . در سال 1340 ش ديوان رسا مشتمل بر مناقب ، قطعات ، قصايد ، غزليات ، مثنويات و رباعيات در تهران چاپ شد و سپس با ملحقات براى بار دوم در مشهد چاپ گرديد .
شعر رسا در عين روانى و سادگى ، متين و محكم است بخصوص در قصايدى كه در مدح خاندان عصمت و طهارت ( ع ) مىسرايد ، چون از كمال اخلاص و صدق ايمانش مايه مىگيرد بسيار مؤثر و استوار مىباشد . همچنين اشعارى در مضامين مختلف سروده است . در بديههگويى نيز دستى دارد .
باد بهار پرده ز روى چمن گرفت * سرمايهء شباب جهان كهن گرفت
بستان پرند سبز بهارى به بر كشيد * صحرا قباى زرد خزانى ز تن گرفت