نجاتى ، محمّد على ( 1285 ه . ش . - )
سرهنگ محمّد على نجاتى متولّد تهران است . سخنورى دانا و شاعرى توانا كه پس از كسب معارف مرسوم زمان و تكميل فنون ادب سالها به مديريت مجلّهء ادبى ارمغان اشتغال داشت . اكنون نيز دبير انجمن ادبى ايران است .
در دوران جوانى بيشتر به سرودن اشعار فكاهى مىپرداخته و به تمام صنوف سخن آشناست . برجستهترين اثرش ترجمهء عجايب المقدور فى مثالب تيمور كه به طبع نيز رسيده است . « 1 »
نجاتى در سرودن اشعار مذهبى هم دستى داشته ، اشعارش در ستايش غدير نمونهاى از آثار اوست كه نشان دهندهء اعتقاد راستين و خلوص شاعر مىباشد .
ولىّ خدا و وصىّ پيمبر
غدير خم است اى بت حور منظر * مى صافى از خم در افكن به ساغر
از آن مى كه جان بخشد و دل فروزد * بنوش و بنوشان ، پياپى ، مكرّر
از آن جام روشنگرم ده كه سازد * روان پرتوافكن زبان مدحتآور
به توصيف مولا على ، مظهر حق * ولىّ خدا و وصىّ پيمبر
پس از مصطفى مظهر هر دو عالم * بود مرتضى برتر از هر چه برتر
فرازندهء رايت عدل و ايمان * فروزندهء جلوهء حىّ اكبر
همه اوليا و همه اوصيا را * به رتبت مقدّم ، به فطرت مؤخّر
به اعلاء حقّ و به امحاء باطل * چو يزدان توانا ، چو ايزد توانگر
هامش
( 1 ) . گلزار جاويدان ، ج 3 ، ص 1607 .