[ 55 ] سيّد كريم اميرى متخلّص به « امير » و مشتهر به « اميرى فيروز - كوهى » به سال 1288 شمسى در دهكدهء فرخ آباد فيروزكوه پا به عرصهء وجود نهاد . نسب شادروان اميرى - بنا به نقل خودش - از طرف پدر و مادر به سى و چند واسطه به امام همام حضرت سيد السّاجدين على بن الحسين عليهما السلام مىرسد . استاد اميرى پس از آموختن قرآن كريم و آشنائى با خواندن و نوشتن ؛ در سن هفت سالگى به تهران آمد و در مدارس مختلف و نزد اساتيد نامدار از جمله شيخ عبد النبى كجورى مازندرانى به كسب علم و طى مراحل كمال نائل شد . اميرى به سبب طبع شاعرانه بيشتر اوقات خود را به مصاحبت شاعران و سخندانان و سرودن اشعار مىگذراند و از هر خرمن خوشهاى مىچيد .
مدّتى از عمر شاعر به كارمندى اداره ثبت تهران و تصدّى دفتر اسناد رسمى گذشت .
اميرى به شاعران گذشته بويژه خاقانى ، نظامى گنجوى ، سعدى ، مولوى و بيش از همه به صائب تبريزى علاقه داشت و به شيوهء آنان قصايد و غزليات و قطعات زيبا و استوار سروده . ديوان شاعر در دو مجلد چاپ و منتشر شده است .
اميرى فيروزكوهى در مهر ماه 1363 ش ديده از جهان فرو بست .
1 / 55
مراد دل به شكرانهء رفع علّت و حصول عافيت به عنايت و كرامت هشتمين ائمهء هدى امام على بن موسى الرضا صلواة اللّه عليهما « 1 »
باز جانى دگر از عالم جان يافتهام * آنچه جويند و نيابند من آن يافتهام
هامش
( 1 ) ديوان اميرى فيروزكوهى ، به كوشش امير بانوى مصفّا ، تهران ، 1354 ش ( دو جلد ) .