تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مدايح رضوى در شعر فارسى ( فارسي ) — صفحة 192

مساهمون:

ص١٩٢
[ 46 ] آيه اللّه علامهء حائرى مازندرانى متخلّص به « صالح » ( مقيم سمنان ) از دانشمندان و حكماى بنام قرن حاضر است . وى صاحب تأليفات فراوان در اصول فقه ، تفسير و فلسفه و حكمت و كلام مىباشد . يكى از آثار مشهور شادروان علامهء حائرى « حكمت بو على » است كه به طبع رسيده . علّامه از باب تفنّن گاه به سرودن اشعار نيز مىپرداخت . ديوان اشعارش تحت عنوان « ديوان بستان الادب » در محرّم سال 1390 هجرى طبع شده است . وفات علامهء سمنانى در سال 1383 ه . اتفاق افتاد .

قصيدهء رضويّه در نعت حضرت رضا ( ع ) « 1 »

كه كرده بدين كوى پيروزه منزل * كه بسته ز لعل بدخشان بدان دل
نه لعل بدخشان نه ياقوت رخشان * كه خضر سكندر بدان كرده منزل
نه خضر و سكندر بدان كو بس اندر * كه روح القدس توتيا كرده آن گل
نه روح القدس بس بدان ديده بسته * كه عرش مهيمن بر آن بسته محمل
نه عرش مهيمن برازنده‌تر گوى * خداوند را شد فروزنده محفل
فرومايه‌تر زان بود سطح اطلس * چنين نقطه كى ديده خط معدل
بر اين قبر مولا دو ايوان زرّين * هزاران مسيح هزاران مهلّل 5131945 خ 0 1 خ
خود اين قبله‌گاه است و اين قبله‌گاه است * پناه مؤمّل 4821945 خ 0 2 خ گواه مقبّل 7131945 خ 0 3 خ
بدين قبله راجى 6821945 خ 0 4 خ وز اين قبله ناجى 7821945 خ 0 5 خ است * چه راكع چه ساجد چه راكب چه راجل 9721945 خ 0 6 خ
هامش
( 1 ) « ديوان بستان الادب » ، علامهء حائرى سمنانى ، چاپ 1390 قمرى .