تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مدايح رضوى در شعر فارسى ( فارسي ) — صفحة 156

مساهمون:

ص١٥٦
[ 34 ] سيد محمد صادق معروف به « اديب الممالك » فرزند حاج ميرزا حسين فراهانى است . نسب وى به ميرزا عيسى قائم مقام مىرسد . مرحوم اميرى از سال 1316 قمرى نويسندگى و ادارهء روزنامه‌هاى ادب ، مجلس ، عراق عجم و آفتاب را بر عهده داشت . وى در قصيده استاد بود و سبك شعراى قديم را پيروى مىكرد . اشعار او وطنى ، اجتماعى ، سياسى و انتقادى است . تولد شاعر در سال 1277 ه . ق و وفاتش در سال 1336 ه اتفاق افتاده است .

قصيده در مدح حضرت امام همام على بن موسى الرضا سلام اللّه و صلوته عليهما « 1 »

جهان جوان شد و عمر دوباره باز آورد * به روى بهمن و اسفند در فراز آورد
رسيد عيد همايون و باد فروردين * دوباره شاخ سمن را به اهتزاز آورد
عروس شاخ كه او را شده است ناميه 3211945 خ 0 1 خ شوى * به حجله رفت و صبا را به پيشباز آورد
ز لعل و بُسَّد و مرجان گرفت كابين ليك * ز عود و غاليه و مشك تر جهاز آورد
به صحن باغ درون حلّه‌هاى رنگارنگ * ز جامهء ختن و ديبه طراز آورد
دهان غنچه گشايد درون تنگدلان * مگر حديثى از آن لعل دلنواز آورد
گرفت لاله به فتواى پير عشق قدح * براى عارف و عامى خط جواز آورد
بنفشه بر طرف جوبه طالع محمود * نشانى از شكن طرّهء اياز آورد
بتا به باغ طرب كن كه در ره تو صبا * بنفشه و سمن و سرو و گل فراز آورد
هامش
( 1 ) ديوان اميرى ( اديب الممالك ) به كوشش وحيد دستگردى ، تهران ، 1312 ش .
مدايح رضوى در شعر فارسى ( فارسي ) — صفحة 156 | احمد احمدى بيرجندى / سيد على نقوى زاده