تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مدايح رضوى در شعر فارسى ( فارسي ) — صفحة 148

مساهمون:

ص١٤٨
3 / 32

و له ايضا

فارس فحل 4901945 خ 0 1 خ منم حكمت يكران منست * از ازل تا به ابد عرصهء ميدان منست
اينكه ميتابد از شرق ازل با فر و نور * آفتاب خرد عالى بنيان منست
وينكه ميتازد بر چرخ ابد بىپر و پاى * شاهباز دل و دل دستگه جان منست
دل من دستگه جان من و نيست شگفت * اين سرائيست كه سر منزل جانان منست
وحدت مطلق بر تارك من ظلّ هماى * مملكت مملكت و سلطان سلطان منست
رشتهء سلطنت مملكت وحدت جمع * هست در دست فقيرى 5901945 خ 0 2 خ كه پريشان منست
چو نشينند گدايان طريقت ببساط * خاتم دولت در دست سليمان منست
دل نگين حلقهء تن را و خدا نقش نگين * اندرين حلقه دد و ديو بفرمان منست
نفس 7601945 خ 0 3 خ امّاره بود ديو بساط جم دل * چونكه شد راضيهء مرضيه رضوان منست
گشت در نشاهء من نور حقيقت پيدا * اينكه پيداست بهر چشمى پنهان منست
آنكه سودايش در هيچ سرى نيست كه نيست * در سراى سر سودائى حيران منست
آنكه قرص مه و خورنان سر سفرهء اوست * همه شب حاضر بر ما حضر 8601945 خ 0 4 خ خوان منست
ميزبان من و سلطان ولايت همه اوست * ميزبان من چنديست كه مهمان منست
مالك مصر منم مصر تن و نور وجود * يوسف مصر كه عمريست بزندان منست
وه چه زندان كه ملك بندهء زندانى اوست * مالك مُلك مَلك يوسف كنعان 9601945 خ 0 5 خ منست
كوه فرسود مرا پتك حوادث به نسود * كوه را سخت‌تر از سندان سندان منست
سر توحيد سلامت كه اگر جسم بكاست * روح شد فربى 3401945 خ 0 6 خ و اين فتح نمايان منست
اطلس 0011945 خ 0 7 خ چرخ بود كوته بالاى مرا * صفت ذات لباس تن عريان منست
من همى گويم و اين من نه من امكا 2701945 خ 0 8 خ نست * بل وجوبيست كه آن سوتر امكان منست
اوست بر صورت من پيدا يا خود همه اوست * من نيم هستى اگر باشد تاوان 7401945 خ 0 9 خ منست
جز خدا نيست كه شد جلوه‌گر از هر چه كه هست * دوست پيدا بشهود من و برهان منست
گر بديوان مكافات وجوبى نگرند * خون امكانى در گردن ديوان منست