فرماى و زبانش را استوار بدار . » و امير المؤمنين مى گفته است : پس از اين دعاى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در هيچ قضاوتى كه ميان دو كس انجام دادم ، شك و ترديد نكردم .
و هم روايت شده است كه چون پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم اين آيه را تلاوت فرمود كه « لِنَجْعَلَها لَكُمْ تَذْكِرَةً وَ » ، « و نگه دارد آن پند را گوش نگاهدارنده . » عرضه داشت : بار خدايا گوش على را چنان قرار بده ، و به پيامبر گفته شد : « دعاى تو پذيرفته شد . »
حكمت ( 159 )
و قد بصّرتم ان ابصرتم ، و قد هديتم ان اهتديتم . « به درستى كه فرا نمودند شما را اگر ببينيد و راهنمايى كردند شما را اگر راهنمايى مى شديد . » خداوند متعال فرموده است : « اما ، ثمود را هدايت كرديم ولى آنان كورى را بر هدايت برگزيدند . » و خداوند متعال فرموده است : « وَ هدَيَنْاهُ النَّجْدَيْنِ » ، « و راه نموديم او را خير و شر . » يكى از صالحان گفته است : منظور از نجد در اين آيه كه به معنى راه است يعنى دو راه خير و شر و راه شر براى شما دوست داشتنى تر است .
و بدان كه خداوند متعال دلايل بسنده ارزانى فرموده و چون براى مكلف عقل قرار داده او را متمكن براى هدايت فرموده است و چون شخص گمراه شود از ناحيهء نفس خويش گمراه شده است . يكى از حكيمان گفته است : آن كس كه حكمت را نمى پذيرد ، اين اوست كه آن را گم كرده است و گرنه حكمت از او گم شده نيست .
و همو گفته است : هر گاه احساس كردى كه خطا كردهاى و خواستى كه ديگر آن را تكرار نكنى به نفس خود بنگر و ببين چه انگيزهاى موجب آن خطا شده است ، در