و انجام ندادن است و اگر منطبق بر ذات زنده و توانايى نباشد ، سود و زيانى از آن دو به كسى نمى رسد و سود و زيان آنها وابسته به موجود زندهاى است كه آن دو كار از او سر مى زند نه از خير و شر به تنهايى و بدين سبب انجام دهندهء خير از خير بهتر است و انجام دهندهء شر از شر بدتر .
حكمت ( 32 )
كن سمحا و لا تكن مبذرا و كن مقدّرا و لا تكن مقترّا . « بخشنده باش و اسراف كار مباش و اندازه نگهدار و سختگير مباش . » ابن ابى الحديد در شرح اين كلمه مى گويد : اين سخنان همه مقتبس از آيات 27 و 29 سورهء بنى اسرائيل است .
حكمت ( 33 )
اشرف الغنى ترك المنى . « شريف ترين توانگرى رها كردن آرزوهاست . »
حكمت ( 34 )
من اسرع الى الناس بما يكرهون ، قالوا فيه ما لا يعلمون . « هر كس شتابان نسبت به مردم آن كند و بگويد كه خوش ندارند دربارهاش چيزهايى را كه نمى دانند مى گويند . » اين معنى گسترده و بسيار است و ما فقط به داستانى كه آن را مبرد در كتاب الكامل آورده است قناعت مى كنيم .