دامنه تاثير آثار عاشورايى
از صبورى اصفهانى قصايد آيينى شيوايى در مناقب امير مؤمنان و حضرت ولىّ عصر و ديگر معصومين - عليهم السلام - بر جاى مانده كه نمايانگر احاطهء او بر لغات و تركيبات و آرايههاى شعرى است .
مثنوى عاشورايى 265 بيتى او نيز كه به ذكر خيرى از مرحوم مير سيد على اخوى از زبدگان خاندان علوى انجاميده است ، شور و حال خاصّى را داراست و از ارادت ريشهدار او به ساحت قدس سالار شهيدان حكايت دارد .
به هر روى اهتمام شاعرانى چون او به آفرينش آثار عاشورايى در استمرار حيات و اشاعه شعر عاشورا بىتاثير نبوده است .
برگزيده آثار عاشورايى
صبورى اصفهانى داراى آثار منظوم ماتمى و مناقبى بسيارى است و ما در پايان اين مقال ابيات برگزيدهاى از يك مثنوى عاشورايى او را كه - پيشتر درباره آن سخن گفتيم - مرور مىكنيم و با غزل مرثيهاى از او سخن را به پايان مىبريم :
شاهد عشّاق چو شمشير آخت * شوق سر از پا نتواند شناخت
موج زند چشمه حبلُ الوريد * رقصكنان خون به گلوى شهيد
آه مِنَ العشق وَ حالاتهِ * احرَق قلبى بحراراتهِ
پردهء عشّاق شد آهنگ ساز * شور حسينى به نواى حجاز
جان به درِ بارگه دل رسيد * قافله عشق به منزل رسيد
عشق الهى چو شود ميهمان * غير حسيناش كه شود ميزبان ؟
در صفِ صفّين كه ز حق پى زدند * مُصحفِ صامت به سرِ نى زدند
دشت بلا داغ على تازه كرد * مُصحف ناطق زِ نى آوازه كرد
شور قيامت به جهان شد پديد * قامت خورشيد به يك نى رسيد
آتش كين شعله برافروخته * خيمگى و خيمه به هم سوخته
زير و زِبر گشت مگر كن فكان ؟ * يا به زمين خورد بلندآسمان ؟