علوم و فنون مختلف پى برد . در اين مقتل منظوم فارسى كمتر به پيچيدگى لفظى و معنوى برمىخوريم و از شيوه سادهء بيانى برخوردار است ولى با اين همه خالى از حشو و زوايد نيست .
دامنه تاثير مثنوى معراج المحّبة
چون سراينده اين مقتل منظوم فارسى از شخصيّتهاى نامآشنا و ممتاز عصر ناصرى است ، طبعا رويكرد جدّى او به آفرينش چنين اثر منظومى درباره وقايع كربلا ، در شاعران آيينى همزمان با او تاثيرگذار بوده است و انگيزههاى معنوى را در سرودن اينگونه آثار ماتمى در آنان به وجود آورده و اقبال شيفتگان ادب شيعى را از اين اثر به همراه داشته است .
برگزيدههايى از مقتل منظوم معراج المحّبة
اين مثنوى عاشورايى پس از ابياتى در خطاب به حضرت ولى عصر ( عج ) و توحيد و ستايش خداوند و نعت رسول گرامى اسلام ( ص ) و امير مؤمنان على ( ع ) با داستان مرگ معاويه و خلافت يزيد آغاز مىگردد و با بيان ورود اهل بيت عصمت و طهارت - عليهم السلام - به مدينه پايان مىپذيرد و در اينجا به نقل ابيات برگزيدهاى از آن بسنده مىكنيم :
چو زد بهرام خونآشام خونريز * بر اين سركش سمند دهر مهميز
سوارى شد عيان زرّينه جوشن * جهان از پرتوش گرديده روشن
نوازد ناى جيش كفر مطلق * وز آن سو عشق زد كوس انا الحق
به پا شد خسرو بىمثل و مانند * بفرمودى كه اى خيل خداوند
نشينيد اين زمان بر پشت باره * شويد اين دم سوى جنّت سواره . . .
سلاح جنگ از اهل حرم خواست * به ميراث نبّوت تن بياراست
سپر از حمزه و تيغ از پدر داشت * كُلَهخود از رسول تاجور داشت « 1 »
* * *
چو بگذشتند شيران حجازى * على « 2 » را شد هواى تيغبازى
ز صف آمد برون آن شاه صفدر * ستاده در بر سالار محشر
ستاره ريخت از نرگس به خورشيد * هلالآسا ركاب شاه بوسيد
هامش
( 1 ) . همان ، ص 40 و 41 .
( 2 ) . مراد وجود مبارك حضرت على اكبر ( ع ) است .